Religieus Genootschap der Vrienden

Conflicten een mogelijkheid om te groeien?

Vrede begint in onszelf. Het moet ingebed worden in onze gezinnen, in onze meetings, in ons werk en in onze vrije tijd, nationaal en internationaal. Die taak zal nooit klaar zijn. Vrede is een proces van verbonden zijn (to engage in), niet een doel dat moet worden bereikt. (Sydney Bailey, 1993)

Het Quaker vredesgetuigenis is ontstaan in een tijd dat de Quakers met zeer veel tegenstand en geweld te maken hadden. In onze tijd is dat gelukkig niet
zo en daarom vraagt het minder van ons. Misschien is dat de reden dat we conflicten liever vermijden dan op een liefdevolle manier elkaar te confronteren met de mogelijkheden en de groei die een conflict kan opleveren.

Conflict en avontuurlijk leven horen bij elkaar. Conflicten kunnen de zaken vastzetten (constrain), maar ook bevrijdend werken en dat hangt geheel van ons af!

Vrienden denken vaak dat een conflict hebben verkeerd is. We hebben tenslotte ons vredesgetuigenis en we moeten vredelievend zijn. Maar hoe
vredelievend zou onze meeting zijn als George Fox of John Woolman binnen kwamen? Zij gingen confrontaties niet uit de weg, maar deze confrontaties werden gekenmerkt door het liefdevolle respect waarmee zij de mensen, waar zij een conflict mee hadden, benaderden. En de oprechtheid van hun boodschap was voelbaar voor de mensen tegen wie ze spraken.

Twee voorbeelden van een probleem in een meeting:

  • Er is iemand die vaak en langdurig een bijdrage levert in de meeting en die zich niets aantrekt van de discipline die binnen de Quakers op dit gebied bestaat.
  • Iemand met een sterke persoonlijkheid is zeer dominant in de groep.

Vraag: worden problemen in onze meeting (h)erkend en onder ogen gezien? Als je avontuurlijk leeft, ontstaan er altijd conflicten. De kunst is om er op een constructieve manier mee om te gaan. En dat kunnen we leren dankzij de kwaliteit van ‘eldership’ in onze groep. ‘Eldership’ is natuurlijk niet een op gave van een paar mensen, die we daarvoor gevraagd hebben, maar het is het delen van de wijsheid en ervaring van elk lid.

Het is heel nuttig als we een aantal simpele richtlijnen hebben voor gasten. Richtlijnen zijn ook heel fijn om de ervaren leden er af en toe aan te herinneren waar ook zij zich aan moeten houden! Als er een “moeilijk” iemand de meeting bezoekt, is het goed te bedenken, dat we bijna allemaal wel eens een keer moeilijk zijn geweest voor een ander!

Moeilijk gedrag ontstaat meestal als we het ( al of niet terechte) gevoel hebben dat onze gevoelens niet worden gerespecteerd. Vaak blijkt trouwens dat die moeilijke mensen ons het meest over onszelf hebben geleerd….

We weten dat anti-sociaal gedrag meestal het gevolg is van een diep emotioneel trauma. We moeten wel bedenken dat een meeting geen therapiecentrum is. Luisteren is het enige (maar echt luisteren kunnen niet veel mensen en het is hard nodig en helend) dat we kunnen doen.

De mediator moet geloven in een oplossing. Maar geen oplossingen aandragen! En geen adviezen, persoonlijke belevenissen! Luisteren en zorgen dat de oplossing uit de deelnemers komt. Je moet de persoonlijke waarde van ieder bevestigen en objectief blijven. Geen oordeel en geen sympathieën en antipathieën mogen meespelen. Niet onderbreken, geen zinnen voor de anderen afmaken. Het enige dat echt werkt: actief, oordeelloos, werkelijk LUISTEREN.

Vier belangrijke vragen:

  1. Wat is het probleem?
  2. Wat is je gevoel erbij. Wat voor effect heeft het op jou?
  3. Wat wil je dat er gebeurt?
  4. Wat kun je zelf doen?
Posted on

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *