Religieus Genootschap der Vrienden

Dakloosheid in London

Het laat me niet los. Al ben ik niet iemand, om iets te organiseren, maar er over schrijven kan ik wel Ik hoor het Brian Deighton nog zeggen: ”Het is een schande! En er zijn heel veel uitbehandelde psychiatrische patiënten bij”. Brian is een Londense Quaker, tevens kunstschilder, die ik op één van mijn vorige reizen ontmoette. De daklozenkrant, the Big Issue, heeft vaak goede artikelen. Ik heb er een paar voor jullie vertaald.

Alles in het leven heeft twee kanten—zodra je de moed hebt, je daar bewust van te worden, wat tijd en energie kan kosten. Zo ook dakloosheid. Ik ga beide kanten belichten, de negatieve, maar dan ook een positieve kant. Wat doet dit met mensen? Dit werd geschreven bij de gewelddadige dood van een dakloze, vriendelijke man:

Paul Kelly werd begraven op een rustig kerkhof bij Glasgow.”

“Mensen, die de Big Issue verkopen, of mensen, die buiten slapen en zij, die op straat leven, worden niet als individu gezien. Ze zijn een groep van gelijksoortige mensen. De nood­lij­denden, de armen, zij met de onverzorgde baarden en verweerde gezichten, de ongelukkigen in nood. Zij worden niet gezien als individuen met dezelfde ver­wor­ven gedachten zoals jij en ik die hebben, en dezelfde wens om dingen te verkondigen over de wereld waarin we leven.

De begrafenis van Paul illustreerde twee dingen: de eerste is, dat uiteraard ieder mens zijn/haar verhaal te vertellen heeft. Dat iedereen een stempel op de wereld zet dat verschilt van dat van een ander. En…. hoe de wereld geschokt is, en dit projecteert op de situatie, waarin zij zich bevinden

Slapende en ontwakende dakloze vrouw in Oxford Street

Iets anders, wat bleek bij de begrafenis van Paul is, dat in het verhaal van elk mens, er normaliter sprake is van familie en vrienden. Als mensen in nood een beroep doen op de Big Issue, heeft er ergens op hun weg een ontwrichting of verstoring plaatsgevonden. En dat kan vervreemding van familie betekenen. Big Issue kan dan één van de middelen zijn om dingen weer op te bouwen. Zoals in het volgende verhaal bijvoorbeeld.

Street Art, een kunstproject voor mensen die aan de zelfkant van de maatschappij leven. Er zijn prints te koop bij bigissueshop.com, waarvan minstens de helft van de opbrengst naar de kunstenaar gaat.

De ‘street-art’ kunstenares Geraldine heeft de laatste tijd gewerkt aan een serie in olieverf op papier, met als onderwerp Ierse landschappen. Ze is de 60 gepasseerd en had in het verleden de strijd moeten aangaan met drugsverslaving en is tot tweemaal toe dakloos geweest., terwijl ze op straat leefde in de buurt van Victoria, London.

Het maken van kunst heeft veel bijgedragen aan de rehabilitatie van Geraldine. Vorig jaar sloot ze een verblijf af bij Old Diorama Arts Centre in London. Meer recent begon ze met het begeleiden van een groep mede-artiesten, die een betrokkenheid hebben met dakloosheid en dit met hulp van de Café Art Charity. Ze zegt: ”Ik schilder nog in mijn studio thuis, en verkoop op de kunstmarkt van Bayswater Road.”

Zie ook geraldinecrimmins.co.uk

Daklozententjes bij het station van Stratford
Posted on

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *