Religieus Genootschap der Vrienden

Samen zijn

Quaker Najaarsbijeenkomst

Door A.S.

Bij de Haagse Quakers hebben we onlangs, n.a.v. het thema ‘Vermogen’ op de najaarsvergadering doorgepraat over dit onderwerp. Voor mij was het bijzonder om te merken hoe beide bijeenkomsten samen mijn gedachten hierover gevormd hebben. Op de najaarsvergadering heb ik vooral genoten van het weer samen zijn met een groep Vrienden. Ik merkte, net als vele keren hiervoor, hoe verrijkend en inspirerend ik het vind om met Vrienden over belangrijke thema’s te praten. Het was niet zozeer het onderwerp ‘Vermogen’ dat mij raakte, maar het waren de gesprekken, het gezamenlijk zoeken, het kunnen delen met en leren van andere Vrienden. Ik genoot van het samen plezier hebben van ieders kunsten op de bonte avond en evengoed van de saamhorigheid die ik voelde tijdens de wijdingssamenkomst. Ik kwam terug van dat weekend met een gevoel van dankbaarheid voor de Quakergemeenschap – waar anders kan ik uitwisselen over hoe ik Gods leiding ervaar in mijn eigen leven en kan ik door anderen gesteund en geïnspireerd worden om dat Innerlijke Licht onderdeel te laten zijn van mijn dagelijks leven?

Enige tijd later spraken we tijdens een Hap-Stil-Snap (HSS) bijeenkomst van de HMV opnieuw over ons vermogen. We waren het erover eens dat er op financieel gebied veel onrechtvaardigheid is in de wereld. Dat de kloof tussen arm en rijk heel erg is en dat wij in Nederland, onafhankelijk van hoeveel geld we hebben, ons allemaal aan de ‘rijke’ kant van die kloof bevinden.


‘energy ball’ zaterdagavond met twee kinderen op tafel

Wat is dan dat ‘vermogen’ dat we als Quakers met anderen kunnen delen? Zijn het onze financiële middelen? Wij hebben wel geld ja, en daar kunnen we zeker goede dingen mee doen, maar op grote schaal bekeken is ons economische kapitaal maar klein, en zouden we helaas maar een heel klein verschil kunnen maken in de grote nood die er op allerlei niveau is in de wereld. Dat neemt niet weg dat het goed is om ons geld in te zetten voor goede doelen, maar de vraag is wat we nog meer hebben om van te delen. Wanneer je je rijk en gezegend voelt, wil je delen van datgene dat je dit gevoel geeft. Ik kwam terug van het najaarsweekend, niet dankbaar vanwege het feit dat de Quakers financieel vermogend zijn, maar dankbaar voor wat ze mij spiritueel en als gemeenschap bieden. Dát wil ik delen met anderen. Daar lijkt bijna een zekere arrogantie uit te spreken.

Wie zijn wij om te denken dat anderen behoefte zouden hebben aan onze ideeën en ons geloof? Maar toen dacht ik terug aan die HSS avond onlangs. Een van de Vrienden zei dat het misschien onbescheiden klonk, maar dat hij één van zijn kostbaarste bezitten deelde met het genootschap, namelijk zijn tijd. En ik durf met zekerheid te stellen dat niemand dat onbescheiden vond, maar dat we simpelweg inderdaad allemaal erg dankbaar waren voor die specifieke gift. En zo vroeg ik mij af, geldt dat niet ook voor wat ons Genootschap de maatschappij te bieden heeft? Is het onbescheiden om te denken dat iemand daarop zit te wachten? Of mogen we geloven dat net zo goed als dat ik het als iets moois en kostbaars beschouw, anderen dat ook zo kunnen ervaren? Ik denk dat we dat vertrouwen mogen hebben.

Dan kom ik weer terug bij dat financiële kapitaal, dat immers nog steeds op die bankrekening staat. Ik zal niet beweren te weten hoeveel je weg moet geven aan goede doelen en hoeveel je op de rekening moet laten staan zodat nog lang de vruchten geplukt kunnen worden van dat vermogen. Maar ik hoop van harte dat het geld ook deels gebruikt kan worden om ons meest kostbare bezit te delen met anderen, namelijk: ons geloof, onze waarden en ideeën en de gemeenschap die we zijn. En om misverstanden te voorkomen, niet specifiek bedoeld als outreach en niet vanuit een ‘schaarste-denken’ in de zin van ‘we hebben meer mensen nodig om te overleven als Genoot- schap’ of vanuit de angst om te verdwijnen. Maar vanuit een besef van de ‘rijkdom’ die we bezitten, van hoe gezegend we daarmee zijn. Dat we die zegeningen willen delen met onze medemensen.

En ik weet best, het is niet meteen duidelijk hoe je dat dan zou moeten doen, hoe je daar praktisch handen en voeten aan geeft, maar elke weg begint met een idee en een intentie…


Bamford Quaker Community UK, Delen van de rijkdom
Posted on