Religieus Genootschap der Vrienden

In memoriam Ineke Kruisinga

Door Inge Herrebout

Wanneer je verdrietig bent,
kijk dan opnieuw in je hart
en zie dat je huilt
om wat je vreugde schonk.

Kahlil Gibran

(tekst op de rouwkaart)

We hebben afscheid van Ineke Kruisinga moeten nemen. Ineke die zo lang en zo trouw lid is geweest van de Haagse Maandvergadering.
Zij was al eerder uit Den Haag vertrokken met
haar man Johan die meer zorg nodig had, en die hij kon krijgen in een mooi voormalig vrijmetselaarshuis in Bilthoven. Helaas is Johan betrekkelijk snel overleden. Het is voor Ineke een moeilijke tijd geweest.

We/ik misten Ineke zeer. Ze was een van de steunpilaren van onze maandvergadering met een lange Quakerervaring. Er ging rust van haar uit in de meeting en het was altijd fijn als zij een – meestal korte – gesproken bijdrage gaf in de stilte

Ze is veel jaren onze penningmeester geweest en nam het handgeschreven enorme geldboek van Rose Weiss over…. Ik had daar veel respect voor en vroeg of ze dat wel kon.
Ze keek me stralend aan en zei “ik kan optellen en aftrekken, dat lijkt me toch voldoende”. Ik geloof dat ze later wel doorhad dat er iets meer bij kwam kijken.

Ineke genoot van de natuur. Met een groepje liefhebbers trok ze iedere week naar het strand of de duinen om bepaalde plantjes te tellen en te registreren. Wat jammer was dat ze de ziekte van Lyme kreeg, waardoor ze goed moest oppassen en zelfs de planten in haar tuin verving door tegels.

De vakanties met of zonder de kinderen werden meestal doorgebracht in Terschelling, vaak in de Volkshogeschool, waar Ineke vorig jaar nog was. Er was daar altijd een zangweek waar ze vol enthousiasme aan meedeed en naar uitkeek; muziek was een passie. Zingen in het vredesoratorium: The gates of Greenham in Leiden, en later in een vast koor aldaar. De jaarlijkse concerten Oude Muziek in Utrecht werden steeds met Johan bezocht.
Ineke was ook een enthousiaste leerling van de Cursus in Wonderen, waaraan nogal wat Haagse Quakers meededen. Een korte tekst voor iedere dag om te overwegen en te gebruiken; dicht bij de idealen van de Quakers.

Toen onze kinderen nog klein waren, waren de moeders Ineke, Pippa, Alexa en ik (toen nog allemaal lid van onze MV) af en toe heel vermoeid. We hebben toen besloten dat we ons moesten trakteren op 1 avond per maand zonder kinderen. De mannen zorgden voor hen en wij vonden een leuk vegetarisch restaurant in Leiden waar we heengingen en genoten van het eten en van elkaar. We deelden onze vreugden en ons verdriet, en we noemden ons de ‘Leidse Ladies’! :We kwamen (en komen) eens per maand bij elkaar. We weten niet meer precies hoe lang we dit al doen (40 jaar??), maar we weten wel wanneer we bijna voor het laatst bij elkaar kwamen; in het hospice waar we met Ineke in het glazen tuinhuis mochten zitten. We hebben met elkaar veel mooie en ook soms droevige herinneringen opgehaald, en uitgewisseld. Hoe belangrijk was en is onze vriendschap!

Ineke heeft zich in vrede en in samenzijn met haar twee dochters overgegeven aan God waarop zij haar hele leven heeft vertrouwd.
Ik zal haar nooit vergeten.

Posted on

4 reacties op In memoriam Ineke Kruisinga

    1. Ik had deze video kort voor Ineke haar overlijden van Michael ontvangen. Op dat moment leek het mij niet geschikt om te plaatsen. Ineke zal blij zijn dat haar woorden anderen hebben bereikt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *