Religieus Genootschap der Vrienden

De gevolgen van de pandemie.

Rex Ambler heeft over de lange termijn nagedacht. (enigszins ingekort)

Bron: The Friend 17-04-2012 vertaling Frieda Oudakker

‘We mogen niet aannemen dat wij mensen boven en buiten de natuur staan.’
De meesten van ons maken zich terecht zorgen over de dagelijkse gevolgen van de pandemie. Die heeft ons allemaal verrast. Het was een directe schok: we hebben onze manier van leven heel snel moeten veranderen om ervoor te zor- gen dat we overleven. En, misschien nog dringender, om ervoor te zorgen dat anderen die kwetsbaarder zijn, ook overleven. Onze geest is erg gefocust op het juiste doen hier en nu, in de hoop dat dat voldoende zal zijn.
Maar deze plotselinge verandering heeft ook tot gevolg dat we gaan nadenken over hoe dit allemaal is gekomen. Ik bedoel niet de specifieke omstandighe- den in Wuhan, China, die tot de eerste gevallen hebben geleid. De grotere

‘Ervoor zorgen dat anderen die kwetsbaarder zijn ook overleven’

vraag is voor mij is heel duidelijk: hoe kan zoiets nog gebeuren? Hoe kan de hele mensheid worden bedreigd door een microscopisch klein virus dat wordt overgedragen van een enkel wild dier? We dachten of veronderstelden (epide- miologen weten beter, maar wie luistert daarnaar?) dat wij mensen zo veel kennis van de natuur én de controle erover hadden, dat zoiets niet meer kon gebeuren. We noemen zulke dingen ‘bijbels’ omdat ze heel lang geleden

gebeurden toen mensen hulpeloos tegenover de natuur stonden. Zie ook de overstromingen eerder dit jaar, de branden in Australië en Calfornië en zelfs de zwerm sprinkhanen die nu door Afrika trekt. Zulke dingen worden in de Bijbel opgetekend met het soort schok en alarm dat wij nú ervaren. Ze
werden toen ook gezien als het resultaat van achteloos menselijk handelen, zelfs toen de keten van oorzaak en gevolg nog niet volledig werd begrepen. Ze werden opgevat als waarschuwingen, lessen die geleerd moesten worden.

Dit geldt ook voor ons, vind je niet? Deze rampen kunnen ons leren dat we er niet van uit kunnen gaan dat wij mensen boven en buiten de natuur staan. We kunnen de natuur niet alleen als een bron voor onze behoeften gebruiken, als een vuilnisbelt voor ons afval. De pandemie leert ons dat we van dezelfde ma- terie zijn gemaakt als wilde dieren. We zijn niet onaantastbaar voor de besmettelijke ziektes die ze veroorzaken.

Het leert ons misschien ook dat, als we vrij de wereld rondreizen en reizen op zoek naar meer rijkdom en macht, het ons niet zou moeten verbazen als de be- smettelijke ziektes dat ook doen. In een artikel in The Guardian van 20 maart betoogt de econoom Adam Tooze:’: ‘Het is de meedogenloze expansie van de economie en de resulterende mix van modern stadsleven met de traditionele voedselgewoonten, die de virale besmettingen creëert. Het zijn de geglobali- seerde transportsystemen die de transmissie versnellen. Het zijn de calculators van kosten die het aantal bedden op de IC en de voorraden beschermende middelen bepalen.’

Dit kan verklaren waarom we een crisis op deze schaal hebben. Het helpt ook om te verklaren waarom we het zo moeilijk te begrijpen vinden, of er ade- quaat op te reageren. De belangrijkste les is dat we onze moderne levensstijl ter discussie gaan stellen. Het laat ons nadenken over hoe we anders zouden kunnen leven. We hebben de volledige impact natuurlijk nog niet gezien, al- thans hier in Groot-Brittannië. Maar wat we hebben gezien – en weten wat we de komende weken kúnnen zien – is genoeg om tot deze conclusie te komen.

Posted on

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.