Religieus Genootschap der Vrienden

Van de Nederlandse Quakers “online” AV 2020

Persoonlijke impressie – Peter van Leeuwen

Een zucht van verlichting, toen ik vernam dat onze AV op 3 oktober uiteindelijk toch niet in de Johanneskerk in Amersfoort zou worden gehouden, maar online – via Zoom.

Sommige deelnemers op Zoom

Dus niet met mondkapjes in die kerk zitten op elk 1,5 m afstand. Geen lange NS-reis met mondkapje op. Reistijdwinst – ruim 3,5 uur voor mij. Maar . . . zou het een volwaardige Quaker bijeenkomst kunnen worden? Achteraf zeg ik daarop volmondig “ja”. Natuurlijk is een persoonlijke ontmoeting heerlijk, vooral als je elkaar in de armen kunt sluiten, maar dat verbiedt de pandemie ons nu. Een dag tevoren was er al een leer- en oefensessie met het digitale medium, zodat belangstellenden “op leeftijd” vandaag even enthousiast meededen als wie dan ook! De vergader discipline is bij een bijeenkomst van Vrienden extra belangrijk. In mijn ervaring was deze groter dan bij sommige eerdere Av’s. Het doorgaans uitzetten van onze microfoons voorkwam stoorgeluiden. Het aandacht geven, het in het Licht houden van de bijeenkomst, is een discipline die bij elk individu berust.

Duurde het allemaal te lang, zo’n online AV? Voor mij niet, al word ik altijd een beetje ongeduldig wanneer het huishoudelijk gedeelte zo veel tijd in beslag neemt (altijd weer), want dit voorspelbare gedeelte zou mijns inziens véél sneller kunnen. Gelukkig had ik veel te eten en drinken bij me, waar verder niemand last van had. Ook voor een toiletpauze konden we vandaag even de camera uitzetten en verder niemand storen.
Natuurlijk begonnen we met Stilte: “Stilte stelt ons in staat om ons bewustzijn van het hogere te verdiepen en zo de innerlijke bron van onze kracht te vinden“. Gelukkig stoort doorgaans niemand zich aan mijn ongeduld! Als ik terugkijk op de rijke oogst aan minuten, dan concludeer ik, dat:

❖  Wij de jaarlijks noodzakelijke besluiten probleemloos hebben genomen.

❖  Dat we belangrijke concerns – bijvoorbeeld een noodlijdend Woodbrooke – hoopgevend geadresseerd hebben

❖  Dat we de maandvergaderingen huiswerk hebben gegeven, waar belangrijke bezinning meer tijd vergt.

❖  Dat we voorkomen hebben, dat sommige Vrienden “die nog niet zo ver waren” buiten de boot vielen, toen we enthousiast vaart wilden zetten achter de integratie en modernisering van onze communicatie.

❖  Het viel me ook op dat alle zakelijke punten concreet en beknopt gepresenteerd werden door verantwoordelijken, waarvoor hulde. Zo werd van de (tijd)nood een deugd gemaakt, wat mij betreft voor herhaling vatbaar. Dit alles klinkt voor een buitenstaander nogal zakelijk, maar ik heb, vooral op de spannende momenten, de Geest wel degelijk gevoeld. Dit hoort bij ons quakerisme.
Hoe heb ik de AV ervaren op een meer spiritueel niveau? Omdat ik denk tegelijk naar binnen/boven als naar buiten mijn aandacht te kunnen richten, vind ik het fijn om dit tijdens de “zaken” ook te beoefenen. Ik zal nooit beweren daar perfect in te zijn, want ik laat me gemakkelijk afleiden. Soms komen er dan ingevingen naar boven, zoals dit keer bijvoorbeeld dat “zonneschijn” zo’n mooie metafoor is voor Liefde. Ga maar na: de zon schijnt voor alles en iedereen; zonder aanzien des persoons; zonder oordeel; verwacht geen tegenprestatie; onveranderlijk en tegelijk een uitbreiding (de stralen); zolang ik maar geen wolk voor de zon schuif of me anderszins afwend; altijd weer beschikbaar. Ik had uitgekeken naar de presentatie van Sytse en werd niet teleurgesteld, verre van! Ik heb er goede herinneringen en een zelf getekende boom aan overgehouden, waar van alles in hangt, met boven in mijn huidige ideaal – vanuit Liefde leren leven. Ter illustratie hier de volgehangen boom tijdens de presentatie:
We konden over onze oefening delen in kleinere “break-out” groepen. Dat vond ik een mooie faciliteit van ons digitale platform. En lekker snel, daar houd ik ook van! De middag gaf reflectie, gaf verdieping.

In het plenaire gesprek uit de Stilte kreeg ik een groot cadeau: iemand citeerde uit het oude testament Joel 2:28, als oproep om dromen van een toekomst te scheppen:
“En daarna zal het geschieden, dat Ik Mijn Geest zal uitgieten over alle vlees, en uw zonen en uw dochteren zullen profeteren; uw ouden zullen dromen dromen, uw jongelingen zullen gezichten zien”.

Wat me ontroerde was de herinnering dat eens, heel lang geleden, in het allereerste artikel dat ik ooit over de Quakers las, Joel 2:28 werd aangehaald. Het werd toen gebruikt (“alle vlees”) als argumentatie, dat er iets van God in ieder mens zit, zonder uitzondering.

Persoonlijk kijk ik terug op een verrijkende dag, waarvoor ik iedereen bedanken wil. Hopelijk zullen we digitale platforms niet meer schuwen. We namen twee ‘Minuten’ aan:

Visie op de toekomst

Wij lazen samen nog eens de Bijbeltekst Joël 2:28 die in de groetbrief van EMES stond. Dit is ook een belofte: we hebben de Geest nodig, en kunnen ook open staan voor nieuwe wegen. Ook op Zoom kunnen we een “gathered meeting” hebben.

Wij hoorden over inspiratie uit verschillende films:
* A life on our planet (David Attenborough)
* The social dilemma (Jeff Orlowski)

* A Message From the Future II: The Years of Repair (Avi Lewis)”
We kunnen ons bewust zijn van de situatie in de wereld en ons tegelijkertijd terugtrekken in bezinning over wat wij nu met kleine handen kunnen berei- ken. En: onze handen kunnen via internet over de hele wereld reiken.

In deze tijden waarin veel angst heerst, kunnen we ons in de stilte verbin- den, kan hoop opborrelen en kunnen dromen ontstaan. Laat de Geest vanuit de Stilte onze moed aanwakkeren en onze dromen versterken. Het is onze uitdaging om visioenen te creëren en samen levend te maken. Quakers heb- ben een visioen van een vreedzame wereld zonder kernwapens en die visie willen we uitdragen. Laten we, als straks ieder zijns weegs gaat, elkaar op de hoogte houden en met elkaar blijven uitwisselen wat wij doen om onze visioenen werkelijkheid te laten worden.

Slotminuut/zendbrief

We zijn deze dag bij elkaar geweest op digitale wijze. Vanwege de nieuwe Corona regels hebben wij ons genoodzaakt gezien om te besluiten niet in de Johanneskerk in Amersfoort fysiek bijeen te komen.
Een afgeslankte Algemene Vergadering van een dag, waarin we ervaren hebben hoe belangrijk het is om elkaar ook op deze wijze te ontmoeten. We hebben de noodzakelijke beslissingen genomen die niet konden wachten. Het luisteren naar de waarden en inspiratie van Vrienden heeft ons aan het denken gezet en is een aanzet om verder in de Maandvergaderingen ook over waarden en inspiratie na te denken in de komende tijd. We houden el- kaar vast in deze tijd via online en live bijeenkomsten, in telefoongesprekken met Vrienden die hier niet bij konden zijn.

We wensen elkaar toe dat we het Licht in elkaar aanwakkeren zodat we alle- maal onze talenten en gaven kunnen inzetten voor nieuwe inspiratie in de komende maanden.

Posted on

John Greenleaf Whittier

Naar aanleiding van de bijeenkomst online van ’Quakers en ik’.

Greenleaf Whittier bracht zijn jeugd door op de boerderij van zijn vader in Massachusetts. Zijn studiegeld verdiende hij met het maken van pantoffels. Toen hij in de journalistiek ging dacht hij eerst aan een politieke loopbaan. Hij wijdde zich ten slotte geheel aan de strijd tegen de slavernij, wat hem vaak impopulair maakte en hem soms ook in groot persoonlijk gevaar
bracht. Hij nam het, bijvoorbeeld, op voor de zusters Sarah en Angelina Grimké, die tot de meest radicale Amerikanen van hun tijd behoorden en die openlijk protesteerden tegen de slavernij die ze – anders dan de meeste abolitionisten, die in het Noorden woonden – uit eigen ervaring kenden. Sarah en Angelina werd de mond gesnoerd door de verenigde kerken van Massachusetts omdat ‘vrouwen niet mochten spreken’. John werd later een beroemde dichter, juist door zijn betrokkenheid.

Over zichzelf:

“He meant no wrong to any ‘Hij zocht in niemand iets kwaads
He sought the good of many, Hij zocht het goede van velen,
Yet knew both sin and folly, Maar kende zowel zonde als dwaasheid,
May God forgive him wholly!” Moge God hem volledig vergeven! “

Ontwapening

“Put up the sword!” The voice of Christ once more
Speaks, in the pauses of the cannon’s roar,
O’er fields of corn by fiery sickles reaped
And left dry ashes; over trenches heaped

With nameless dead; o’er cities starving slow Under a rain of fire; through wards of woe Down which a groaning diapason runs
From tortured brothers, husbands, lovers, sons Of desolate women in their far-off homes Waiting to hear the step that never comes!

O men and brothers! let that voice be heard.
War fails, try peace; put up the useless sword!

Vertaling:

“Steek het zwaard weg!” De stem van Christus
Spreekt nogmaals in de pauzes van het gebrul van het kanon,
Over korenvelden door vurige sikkels geoogst

En liet droge as achter; over opeengestapelde loopgraven
Met naamloze doden; over steden die langzaam verhongeren.

Onder een regen van vuur; door dimensies van rauw
Waardoor een kreunende toonladder loopt

Van gemartelde broers, echtgenoten, geliefden, zo- nen
Van verlaten vrouwen in hun verre huizen
Wachten om de stap te horen die nooit komt!
O mannen en broeders! Laat die stem gehoord wor- den.
Oorlog bereikt het doel niet, probeer vrede; steek het nutteloze zwaard weg!

OUR COUNTRYMEN IN CHAINS!

Bundel anti-slavernij gedichten door John Greenleaf Whittier in 1834


Het embleem van de antislavernij
beweging in één van de coupletten
van dit gedicht (met vrijheid voor
alle slaven):

Up NOW for Freedom !—not in strife
Like that your sterner fathers saw
The awful waste of human life—
The glory and the guilt of war

But break the chain—the yoke remove
And smite to earth oppression’s rod,
With those mild arms of Truth and Love,
Made mighty through the living God!

NU op naar de vrijheid! – niet in strijd
Zoals je strengere vaders het zagen
De vreselijke verspilling van menselijk leven-
De glorie en de schuld van oorlog:
Maar breek de ketting – verwijder het juk
En sla de staf van de onderdrukking op aarde,
Met die milde armen van waarheid en liefde,
Machtig gemaakt door de levende God!

Posted on

Van de redactie

De wanhoop ligt op de loer als ik de berichten over het Covid-19 virus hoor. Hoe blijf ik in deze tijd van pandemie de zin van mijn bestaan voelen? Zolang er leven is op aarde hebben mensen met ziekte en dood om moeten gaan. Het idee dat we nu superieur zijn aan onze voorgaande generaties en andere vormen van leven wordt ons pijnlijk ontnomen.

Ik zoek de natuur op en hoop dat ieder van ons die gelegenheid heeft. Het is nu herfst, de bladeren verkleuren en vallen op de grond. Paddenstoelen schieten uit de grond, trekvogels eten bessen en zaden. Veel planten en die- ren gaan dood. Herfst, een tijd van bezinning op wat de essentie van het leven is. Wat zijn de onzichtbare maar voelbare krachten die ieder levend wezen door een moeilijke periode heen helpen? Hoe weet de roos dat het tijd is om de rozenbottels te vormen met de zaden. Wat weten koperwieken (een soort lijsters die hier op trek is) ervan dat ze de rozen verspreiden door de rozenbottels te eten en de zaden op andere plaatsen te deponeren?

Wie of wat is deze levenskracht die ik God kan noemen? Ieder heeft zijn ei- gen ervaring en geeft er andere woorden aan.
Zo kun je in deze Vriendenkring lezen over Elizabeth Fry, John Greenleaf Whittier en ook van onze eigen Vrienden wat ze ervaren van dat van God in iedereen. Bij de Quakers ervaar ik dat de spirituele beleving van iets hogers of diepers nauw verbonden is aan het opkomen voor diegenen die in de knel komen door de hartstocht voor geld. Dat vind ik het bijzondere van de Vrienden: de daklozen, de gevangenen, de slaven van tegenwoordig, de hui- dige en toekomstige slachtoffers van de klimaatrampen die er al zijn en die nog komen, de natuur (voor wat er nog van over is). Daar zetten we ons voor in met een zachte manier van actievoeren. Duidelijk zijn over het on- recht dat we niet accepteren, maar op een verbindende manier. Actievoeren met een spirituele dimensie, zoals bijv. Elizabeth Fry, John Woolman en John Greenleaf Whittier deden.

We zijn aan het leren om ook in onze onlinebijeenkomsten deze twee-een- heid voelbaar aanwezig te laten zijn. We ervaren van dat van God in ieder levend wezen en komen op voor wie nu in de verdrukking leven. We zijn nieuw online-gedrag aan het leren. Zoals bij alle leren: is het eerst onwen- nig, vervreemdend. Door te oefenen raken we meer gewend. Dan ontdekken we hoeveel van onze ervaring van het Licht in ons en de ander, we ook zó kunnen delen.

Veel Licht in deze dagen. Ik hoop dat je de deuren opent naar levenskracht, dat van God, in jou en de ander door het lezen van deze Vriendenkring. Sytse Tjallingii

Posted on

Gedichtenclub

Hier is een verzameling van gedichten geschreven door Vrienden die meedoen aan onze dichtersclub.

Heel stil

Heel stil
heel stil op mijn stoel gezeten
ga ik voort op innerlijke wegen
zonder dat ik het eindpunt ken.
tijd wordt niet meer in minuten gemeten
nergens meer een heen of weer bewegen
van deze stilte ben ik fan.
dan:
in het uiterste van het weten
kom ik het onvoorstelbare tegen
een wereld waar ik niet meer ben.

Els Klopper

Zoeken of vinden?

was het besef van het Goddelijke er
voordat je geboren werd?
is het je onontbeerlijke lichamelijkheid
welke de weg naar die Waarheid verspert?

kun je slechts waarnemen
wat innerlijk in je resoneert?
laat een verlangen je buiten zoeken
naar wat diep in je is gedeponeerd?

moet je er wel naar gaan zoeken
of doet Het zich eigenlijk
voortdurend al uit de doeken
binnen en buiten je om iedere hoek
en vind je Het …als je niet zoekt?

Els Klopper


Ik ben een genietende wandelaar
Een wandelende genieter
Op ont-dekkingstocht
Op dit pad van pieter

Wat kom ik tegen?
Wind en natuur om me heen
Mensen
Zo nu en dan
Daar loop ik heel alleen

En toch ook niet
Want de stilte loopt met me mee,
Stap voor stap voor stap

Aminata Gregory

Oud worden

Steeds langer duurt het leven
Steeds later worden wij oud
Steeds minder wordt ons streven
Steeds meer gebeurtenissen laten je koud

Steeds meer los moeten laten
Steeds vaker zonder greep
Steeds minder mensen om mee te praten
Steeds moeizamer mee op sleep

Steeds weer moeten beseffen hoe
Steeds meer je ontvalt
Steeds vaker maatregelen treffen daar
Steeds meer je geheugen versmalt.

Echter:
Steeds onbezorgdere blijheid
Steeds meer genieten van vrijheid
Steeds rijker bezit aan nageslacht
Steeds meer berusting waardoor pijn verzacht.

Steeds beter garen spinnen
Steeds wijzer dan het scheen
Steeds meer leven van binnen
Steeds stiller dan voorheen.

Els Klopper


adem 1

in…uit
in perfecte harmonie
oneindig en tevens eindig
leven

adem 2
                             
in…uit                                   
op en neer
het gaat alsmaar door
leven

Aminata Gregory

Eerst licht dan ogen

Omdat er licht wasOntstonden er ogenOmdat er geluid wasIs het oor gemaakt
Omdat er anderen warenKwam inlevingsvermogenOmdat samenwerken loondeKwam er spraak
Waarom kwam er een orgaanDat de stilte zoekt?Dat het diepste probeert te verstaan?Is dat omdat er ergens iets roeptDat resoneert met mijn naam?

Erik Dries

Posted on

Baten en lasten 2019

Inkomsten BegrootWerkelijk
Bijdragen aan Jaarvergadering13.000 14.210
Bijdragen aan Maandvergaderingen 14.000 14.466
Bijdragen aan Quaker Hulpfonds24.000
24.844
Rente en dividend1.500 1.478
Exploitatie huizen15.000 15.000
Totaal inkomsten67.50069.998
UitgavenBegrootWerkelijk
Algemene onkosten-5.100 -4.201
Quaker Secretariaat-9.900 -7.736
Externe communicatie-1.500-4.133
Onkosten Quaker Hulpfonds-600 -225
Donaties Quaker Hulpfonds aan projecten-24.000 -6.213
Afdrachten en bijdragen aan externe organisaties -10.100 -10.608
Overige activiteiten-1.100 0
Kosten landelijke bijeenkomsten -1.200 -714
Onkosten Maandvergaderingen-14.000 -22.940
Totale uitgaven-67.500-56.770
Saldo013.228

Toelichting Baten en lasten 2019

1. De uitgaven voor het Quaker Secretariaat waren lager dan begroot, omdat we vanaf september geen betaalde kracht meer hadden.
2. De uitgaven voor Externe Communicaties waren hoger door de publicatie van het boek Geloven en Werken.

3. De Maandvergaderingen hebben €8.474 onttrokken aan hun reserves, vooral voor niet begrote donaties aan externe projecten.
4. Het Quaker Hulpfonds heeft € 18.631 toegevoegd aan de reserves, omdat er op 31 december nog een groot aantal donaties gedaan moesten worden.

5. Er is € 3.071 toegevoegd aan de reserves van de Nederlandse Jaarvergadering.

Posted on

Remedie tegen haat: contact met onze vijand

Door Rutger Bregman, samenvatting en bespreking door Sytse Tjallingii

In ‘the Correspondent’ een onafhankelijk van reclame inkomsten online nieuws en opinieforum verscheen een interessant artikel van Rutger Bregman. Rutger is bekend van het boek ‘De meeste mensen deugen’. Het raakt aan de Quaker getuigenis van ‘dat van God in ieder mens’. Dit artikel over de waarde van contact tussen vijanden bij conflicten laat zien dat deze Quaker getuigenis niet naïef is maar goed onderbouwd wordt door de wetenschap en tastbare resultaten geeft.

Rutger geeft op een spannende manier verschillende voorbeelden van hoe contact tussen vijanden begrip en respect kan brengen en zelfs oorlogen kan voorkomen. In het Zuid-Afrika van de apartheid leefden de tweelingbroers Constand and Abraham Viljoen. Ze zijn geboren als witte Afrikaners. Het is adembenemend te lezen hoe ze beiden een hele andere loopbaan kiezen. Ze komen lijnrecht tegenover elkaar te staan: de een als legeraanvoerder van de proapartheid beweging, de ander als dominee die voor verzoening en afschaffing van de apartheid vecht. Ze zoeken elkaar na jaren scheiding op en gaan op bezoek bij Nelson Mandela. Ze komen tot de conclusie dat als er oorlog komt er geen winnaars zullen zijn. Dat speelt een grote rol bij de vreedzame overgang naar een democratie.

Indringend is de wijze waarop Rutger de ‘Mandela benadering’ beschrijft. Het is zo indrukwekkend, dat ik iedere keer dat ik er over lees geëmotioneerd ben. Wat een spirituele kracht van iemand die 27 jaar in de gevangenis zit. Respect, interesse, luisteren, studeren over de ander, contact zoeken, over haat en bloedvergieten heenstappen. Elke keer dat Constand Viljoen Nelson Mandela’s hand schudde, groeide zijn bewondering voor de man die hij ooit als terrorist beschouwde. En het gevoel was wederzijds. Mandela ontwikkelde een groeiend respect voor de generaal en ging hem, in tegenstelling tot carrièrepoliticus De Klerk, vertrouwen. ‘Hij pakte de arm van mijn broer,’ zou Braam later zeggen, ‘en hij liet hem niet los. Dit is de kwaliteit van contact: vriendschap, waardering over meningsverschillen heen.

Ik woonde bijna tien jaar in Mozambique en reisde enkele keren door Zuid-Afrika in de tijd van apartheid. Ik las Mandela’s (auto)biografieën. Mandela is mijn grootste voorbeeld van het succes van geweldloosheid! De Quakers in Zuid- Afrika hadden dezelfde visie en hebben hier ook een bescheiden rol in gespeeld achter de schermen.

Hoe zit het met de wetenschappers die de rol van contact in conflictsituaties bestudeerden? Gordon Allport was een Amerikaanse psycholoog-onderzoeker. Hij verloor zijn vertrouwen in de contact strategie, tijdens zijn bezoek aan het Zuid-Afrika in de tijd van apartheid, zo groot was de haat en zo keihard de apartheidsideologie. Maar de veel jongere Pettigrew, die hem vergezelde hield dit vertrouwen wel en kwam na de omwenteling terug.

Een mooi voorbeeld uit eigen land: In Gorkum was in 2015 eerst fel protest tegen de komst van Syrische vluchtelingen. Dit was oordelen zonder contact. Want na drie jaar waarin stapsgewijs een steeds beter contact was gegroeid wilden de bewoners dat de Syrische vluchtelingen zouden blijven, toen deze asielzoekers elders werden ondergebracht. “We hebben hier geen problemen gehad. In feite was het allemaal positief ”, meldde een man die nog maar een paar jaar eerder met geweld had gedreigd. “Het is een plek geworden om te samen te komen, zoals een buurthuis. Ik ga er graag een kop koffie drinken.” Indrukwekkend hoe vijanden in vrienden kunnen veranderen! Ik kan me nog goed herinneren hoe warm ik werd toen ik deze man op televisie zag!
Het tegenovergestelde is helaas ook waar: het onderzoek naar Trump stemmers. Nadat Donald Trump in 2016 tot president was gekozen, werd duidelijk dat we nog maar al te vaak in onze eigen bubbels leven. Twee sociologen toonden zelfs aan dat “het raciale en etnische isolement van blanken op postcodeniveau een van de sterkste voorspellers is van de steun van Trump”. En ook dat hoe verder de afstand tot de grens tussen de VS en Mexico, hoe groter de steun is voor de man die campagne voerde om een gigantische muur tussen de twee landen te bouwen. Het probleem was met andere woorden niet te veel contact tussen Trump-kiezers en moslims en vluchtelingen, maar te weinig.

Hetzelfde patroon speelde zich helaas ook af bij de stemming over Brexit die in 2016 in Groot-Brittannië werd gehouden over het al dan niet verlaten van de EU. In gemeenschappen die cultureel minder divers waren, stemden verhoudingsgewijs meer inwoners voor de Brexit. Ook in Nederland zijn de hoogste concentraties populistische partijkiezers te vinden in gebieden met de hoogste concentraties blanke inwoners met weinig of geen contact met andere culturen. Een Nederlands team van sociologen ontdekte dat wanneer blanken meer contact hebben met moslims ze ook minder islamofoob zijn. Niet alleen dat, diversiteit kan ons ook vriendelijker maken. In 2018 heeft een internationaal team van onderzoekers aan de Universiteit van Singapore op basis van vijf nieuwe onderzoeken vastgesteld dat mensen die in meer diverse gemeenschappen leven zich vaker identificeren met de hele mensheid. Als gevolg hiervan vertonen ze ook vriendelijker, behulpzamer gedrag jegens vreemden. Dit werd ook aangetoond na de bomaanslag op de Boston Marathon in 2013, toen bewoners van meer diverse buurten meer hulp boden. De gevangenissen in Noorwegen kiezen voor menselijke behandeling ipv straffen. De gedetineerden als mensen te behandelen, dat geeft een veel lager recidivisme en is veel goedkoper. Mijn eigen ervaring in de jeugdgevangenis ‘Huis van Hoop’ in Ramallah heeft mijn beeld van jongeren die een misstap hebben begaan compleet veranderd.

Hoe werkt dat dan, contact met de vijand? Opmerkelijk is het onderzoek naar vooroordelen onder zeelieden. Het aantal reizen per schip met contact van witte zeelieden met mensen van andere culturen is bepalend voor de hoeveelheid vooroordelen. De meeste vooroordelen zijn er als er nog geen contact was. Zie de grafiek hieronder:

Erica Chenoweth geloofde dat de ‘Mandela methode’ naïef was. Macht komt uit de loop van een geweer, dacht ze. Ze verzamelde een enorme hoeveelheid gegevens van verzetsbewegingen sinds 1900. Ze ontdekte dat maar liefst 50% van de geweldloze acties succes heeft en maar 26% van de gewelddadige acties. Bij geweldloze acties zijn 11 x zoveel meer mensen betrokken en wordt veel contact gemaakt en ontstaat er begrip en respect. Pettigrew die met Allport naar Zuid-Afrika was geweest deed een onderzoek met gegevens uit 515 studies uit 38 landen over conflicten. Hij kwam tot de eenduidige en overtuigende conclusie: contact werkt!!
Maar helaas heeft één negatieve ervaring veel meer invloed dan een positieve. Gelukkig zijn er veel meer positieve ervaringen en kunnen deze de ene negatieve compenseren. Contact heeft tijd nodig, luisteren en bevragen van elkaar, om elkaar beter te begrijpen. Dan ontstaat pas respect, waardering en vriendschap.

Na het lezen van dit stuk ben ik er nog meer van overtuigd dat ook wij nog meer uit onze eigen bubbel zouden kunnen komen.

Hoeveel treden wijzelf buiten onze eigen bekenden kring en maken wij verbinding met mensen uit andere segmenten van de samenleving en andere culturen?

Wie hierover persoonlijke ervaringen zou willen delen is van harte welkom! Graag ontvang ik als redacteur van de Vriendenkring hierover bijdragen voor de volgende Vriendenkring.

Posted on

Elizabeth Fry- Gurney (1780-1845)

door Marlies Tjallingii

Op donderdag 17 september hadden we onze avond “Quakers en ik” over Elizabeth Fry. We gebruiken de tekst van Quaker geloven en Werken. We zijn met zes Vrienden in een digitale bijeenkomst. Dat hadden we in februari niet kunnen bedenken, terwijl het idee er al lang was om dit soort bijeenkomsten te organiseren! We zitten dicht bij elkaar met een scherm ertussen. Het geeft een sfeer van nabijheid. We laten de gedachten en ideeën van Elizabeth door ons heen gaan. Als Quakers was het gezin Gurney vrijzinnig: ze maakten muziek, lazen poëzie en Voltaire. De kinderen vonden de Quakersamenkomsten heel saai. Als William Savery een Amerikaanse Quaker op bezoek komt in de meeting, wordt Elizabeth geraakt. In haar dagboek omschrijft ze het als volgt: “Ik heb gevoeld dat er een God is.

Elisabeth Fry-Gurney (1780-1845)

Dit leidt ons tot de vraag: “Wanneer heb jij ervaren dat er een God is?” Eén van ons zegt: “Dat is een heel intieme vraag”. Samen gaan we de intimiteit van de vraag aan. We delen onze ervaringen. Er komt naar boven dat de ervaring in ons bloed en genen zit. Ook dat sommigen dit niet hebben ervaren, of wel als kind, toen nog open voor mystiek. Of na een intensief cursusweekend. Ook leidt het tot de vraag: “Wat of wie is God?” De ervaring van Elizabeth is een hele diepe ervaring, die haar hele leven verandert!

Wat je veel ruikt, ruik je niet meer Wat je veel ziet, zie je niet meer
Dat is niets om je zorgen over te baren Maar heel misschien kan het verklaren Dat velen g.d niet meer ervaren!

Erik Dries

Een andere vraag is: “Wie heeft jou geïnspireerd op een manier zoals William Savery Elizabeth heeft geïnspireerd?” Deze vraag gaf een mooie onderlinge verbinding, ook naderhand via e-mail uitwisseling.
We deelden enkele voorbeelden van een inspirerende personen. Tich Nath Han, een Vietnamese monnik die verscheidene Boeddhistische kloosters

stichtte in de Westerse wereld, door zijn verstilde manier van Zijn. Ook Satish Kumar was een inspirerende persoon. Hij maakte een vredeswandeling van 8000 mijl.

Enkele jaren na het lezen van een krantenartikel over Bertrand Russells burgerlijke ongehoorzaamheid tegen de atoombom, voelden Satish en vriend EP Menon zich op dezelfde manier geroepen om een ‘vredeswandeling’ te maken van achtduizend mijl van India naar de vier nucleaire hoofdsteden van de wereld. Zonder geld bij zich en afhankelijk van de vriendelijkheid en gastvrijheid van vreemden, liepen ze van India naar Amerika. Via Moskou, Londen en Parijs. Zijn reis was om een bescheiden pakje ‘vredesthee’ te bezorgen aan de toenmalige leiders van de vier kernmachten ter wereld. https://upliftconnect.com/warrior-to-pilgrim-satish-kumar

Tijdens ons gesprek ware we verbaasd over de energie die Elizabeth had om de dingen te doen die ze heeft gedaan. Haar eigen uitleg van de Quaker eenvoud (plain)! Dat hoefde niet in saaie grijze kleding, maar wel in de acties die ze ondernam. Lesgeven aan kinderen die niet naar school konden, vrouwen in gevangenissen opzoeken en een vak leren. Gevangen behandelen als mensen maakt dat ze mensen zijn of meer/weer mens worden.
Dit lijkt op hoe het gevangenis wezen in Noorwegen werkt. Behandel je gevangenen als criminelen, dan worden ze nog crimineler. Behandel je gevangenen als mensen dan worden ze mensen die goed functioneren in de maatschappij.
Ik was ontroerd bij het vertellen over Christopher Dye die in de gevangenis zit in Tennessee, zie de Vriendenkring van februari 2020. Ik ontdekte tijdens het gesprek dat de briefwisseling met hem belangrijk is voor mij en dat hij mij veel te leren geeft. Hij is een bron van inspiratie voor mij. De lessen van Elizabeth Fry zijn nog heel actueel in onze tijd!! Er is nog veel hervorming van het gevangenis wezen nodig!

De volgende bijeenkomst van Quakers en ik is donderdag 22 oktober van 19.30 – 21.00. We zullen ons dan laten inspireren door de dichter John Greeenleaf Whittier. Ook over hem vind je een hoofdstuk in Quaker Geloven en Werken.

Je kunt je aanmelden via: marliestjallingii@home.nl

Posted on

Syncretisme

Door Gerard van den Dool

Vanochtend had ik weer ’ns een geanimeerd gesprek met Joost, m’n favoriete leverancier van Hollandse Nieuwe (ooit eens ‘stiekem’ aangevuld met Deense, afkomstig van Esbjerg). We spraken over de door Joost verfoeide Herziene Statenvertaling (HSV), want die zou water bij de wijn doen. Nee, slechts de door God zelf geïnspireerde Statenvertaling (SV) is correct. Op m’n tegenwerping, dat het 16/17e-eeuwse woordgebruik (overmits, mitsgaders, enz. enz.) en sommige in de SV gebezigde uitdrukkingen en zegswijzen veelal niet meer voor ons begrijpelijk zijn, gaf Joost de dringende raad om ook daarvoor de hulp van Gods Geest in te roepen.

Statenvertaling van 1637

Voorts kwam de leer (‘het stuk’) van de (in de Bijbel inderdaad gefundeerde) uitverkiezing ter sprake. Joost onderstreepte, dat aanvaarding van Jezus als Gods Zoon en Middelaar de volstrekt Enige Weg tot Zaligheid is, zowel voor Christenen als voor Joden en Moslims. En uiteraard voor alle (andere) volkeren op aarde.

Hier scheidden onze wegen. Want, sprak ik tot Joost, we moeten niet op Gods Rechterstoel gaan zitten. Ik doe dus een stapje terug. Ik houd de mogelijkheid open, dat Joden en ‘zelfs’ Moslims ons nog zullen voorgaan bij het betreden van het Vrederijk.

Ik geloof heilig in het Syncretisme: zoiets als “Alle wegen leiden naar Rome”. Ik geloof dat alle (sub)culturen een deel van de Universele Waarheid in zich dragen. Daarom bestudeer ik naast de Bijbel tevens andere heilige boeken en geschriften, zoals de Koran. Elke moslim (in de Arabische cultuur geldt het als ongewenst voor een man om ‘een loslopende vrouw’ aan te spreken) begroet ik vriendelijk in het Arabisch met de uitroep el-Hamdoe lie-’l-llâh! De eer aan God! Dat is een ‘kreet’, afkomstig uit de eerste Soera (het eerste hoofdstuk) in de Koran. Die eerste Soera is tevens de geloofsbelijdenis van iedere moslim(a). Ik heb vaak diepe verwondering, gevolgd door grote waardering, ondervonden bij het ‘reciteren’ van die ‘kreet’, die wekelijks klinkt uit de mond van de imam.

Wat deksels fijn om Quaker – Vriend – te (mogen) zijn, want daarmee ben ik dus geen kerkse Christen. Dat verschaft me de vrijmoedigheid om naar believen bruggen te leggen over scheidslijnen tussen culturen en religies. En daardoor heb ik (de) kans gezien om met mensen uit allerlei culturen goede betrekkingen aan te gaan.

M’n woonplaats Wageningen fungeert voor mij als een ‘openlucht-encyclopedie’. (Ik woon er al ruim veertig jaar. Met veel genoegen!) Als men mij in Wageningen de weg vraagt, zeg ik nooit zoiets als ‘twee straten rechts, één links’, maar bied ik aan om de ander even naar het gewenste adres te begeleiden, onderwijl beleefd informerend naar zijn of haar herkomst. Daardoor heb ik diverse ‘inkijkjes’ gekregen in allerlei culturen. Wereldwijd!

Posted on

Sta even stil

Gedicht van Liselore Gerritsen voorgelezen door de schrijver in de laatste LC vergadering vanuit de stilte een:

Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit

Sta even stil
En leg je armen
Langs je eigen lijf
Voel je voeten
Op de aarde
Want dit is je verblijf

Sta even stil
En weet het weer
Leg het nooit iemand uit
Aan liefde
Is niets uit te leggen
Adem haar in en uit

Posted on

Lezing Peace Brigades International

Lezing van Peace Brigades International

Lezing Peace Brigades International

Datum: donderdag 8 oktober
Tijd: 20:00 – 21:30 uur
Locatie: digitaal via Zoom – https://us02web.zoom.us/j/82328922324?pwd=WWQ0UVNHQ1NxZjE3VUY4ZEs4bmhWZz09


Spreker: Marleen Folkerts, vrijwilliger van PBI, werkzaam geweest in Mexico Gespreksleider: Johannes Borger

De Haagse Maandvergadering ondersteunt al enkele jaren het werk van Peace Brigades International en hoe interessant is het om dan een keer van één van hun mensen uit het veld te horen hoe zij te werk gaan en wat ze zoal meemaken. Want hoe bevorder je vrede en geweldloosheid in delen van de wereld waar geweld en mensenrechtenschendingen aan de orde van de dag zijn?
Marleen Folkerts over haar ervaring en de bepaald uitdagende omstandigheden;

“Ik werkte voor PBI in het zuiden van Mexico, in de staten Oaxaca en Guerrero (de staat rond Acapulco). In Oaxaca werken we vooral met organisaties die lokale gemeenschappen ondersteunen in hun strijd in de verdediging van hun land tegen megaprojecten van veelal buitenlandse bedrijven en investeerders, zoals windmolenparken, mijnen en stuwdammen. In Guerrero wordt het dagelijks leven gekenmerkt door het drugsgeweld. Sinds Mexico de oorlog aan de drugskartels verklaarde, zijn het aantal doden, vermisten en mensenrechtenschendingen dramatisch gestegen. De gehele situatie wordt gekenmerkt door straffeloosheid en corruptie, door alle lagen van de samenleving.”

De inzet van PBI is erop gericht om de lokale mensenrechtenverdedigers die zich verzetten tegen het geweld en de corruptie te ondersteunen. Dat doen ze praktisch door fysiek beschermende begeleiding te bieden, voorlichting en training over vrede en veiligheid te geven en het vergroten het netwerk van de mensenrechtenverdedigers. Door de lokale inzet van vrijwilligers zenden ze een krachtige boodschap uit dat de wereld toekijkt en bereid is om te handelen.

Tijdens deze avond zal Marleen ons vertellen over haar ervaringen en de werkwijze van PBI en kunnen wij haar onze vragen voorleggen.
Graag van tevoren aanmelden bij Anneke Spreij via haagsevrienden@quakers.nu.

Posted on