Religieus Genootschap der Vrienden

Leven in opdracht

Van de Haagse Quaker dichters, Els: ‘reactie op raadgeving 27: Leef avontuurlijk’

Wat is de betekenis van mijn leven?
Waarom is het mij gegeven?
Heeft mijn leven enige zin?
Kreeg ik een opdracht in het begin?

Mag ik zelf de invulling bepalen
Voordat de dood mij weer komt halen?
Of is er een hogere macht
Die diep in de stilte op mij wacht
Die wel degelijk de zin van het leven bepaalt
Die zijn levensopdracht naar mij vertaalt
Die mij aangeeft hoe te handelen
Als ik op zijn wegen wil blijven wandelen
Die mij vrijelijk opent naar alle mensen
Om te luisteren naar hun wensen
Maar bij wie het niet gaat om aspiraties
Noch om wereldse prestaties,
Doch wel om door mijn Zijn uit te stralen
De Liefde die ik bij Hem mag halen.
Want uiteindelijk gaat het niet om daden
Maar om je innerlijke paden.
Zodat de lens waardoor je naar de wereld kijkt
Door zijn zuiverheid wordt geijkt.

Posted on

Van Dood naar Leven

Een reflectie op de bomaanslagen op Paaszondag

Door Bisschop Duleep de Chickera, Anglicaans bisschop van Colombo, Sri Lanka.

Onze oprechte deelneming

De tragedie van Goede Vrijdag keerde terug op Paaszondag toen de dood plot­seling tientallen christenen trof die gisteren het Festival des Levens vierden.

Onze condoleances en voortdurende mededogen moeten worden uitgebreid tot degenen van wie geliefden zijn weggerukt of gewond, op plaatsen die als veilig worden beschouwd. Ons verdriet en mededogen moet ook speciaal de families omringen van al die bezoekers van ons land die zijn omgekomen en gewond geraakt. Het spijt ons diep voor jullie verlies, in ons land van gastvrijheid.

Werk voor de mensen

De abrupte beëindiging van de paasdag-kerkdiensten op advies van de politie, was een sterke herinnering dat ons werk nog niet is voltooid. Het plechtig naar buiten komen van de mensen in twee of drietallen, symboliseerde enigszins dat dit werk nog niet is afgemaakt, maar nu bij de mensen van ons land ligt.

Failliete wetgevers

Dit komt omdat onze regeringsleiders en volksvertegenwoordigers niet langer in staat zijn om onze gemeenschappelijke bestemming op verantwoordelijke wijze te leiden. De meesten kunnen simpelweg niet anticiperen op conflicten en kunnen niet voor het algemeen welzijn werken; ze zijn te lang ondergedompeld geweest in eigenbelang. Weinig bestuurders kunnen empathie bieden aan de slachtoffers van deze misdaden en zelfs nog minder bestuurders hebben de mogelijkheid om de natie op te roepen om deel te nemen aan intro­spectie. Dat is op dít moment noodzaak. Het voorspelbaar opkomende spel van beschuldigingen, samen met het typerende in het openbaar politiek uitbuiten van menselijk leed, is ruim­schoots bewijs van dit faillissement.

Het potentieel van de mensen

De spontane reactie van medisch en paramedisch personeel, de politie en het leger en het volk bij het helpen van gewonden en stervenden, verdient lof. Dit gedrag is een heilig teken van het immense potentieel dat onze mensen hebben om grenzen te overschrijden en wonden te helen. Het geeft ook aan dat we onze hoogste menselijke status bereiken wanneer we partijagenda’s overstijgen. In ons werk van natievorming moeten we consequent voorkomen dat politieke leiders onze integriteit stelen en voor hun slinkse doelen aanwenden.

Een dag van nationale rouw en bezinning

Deze gruwelijke misdaden moeten worden veroordeeld in de naam van onze gemeenschappelijke mensheid. Maar met de veroordeling moeten we de bedoelingen weerstaan van de daders, die oog om oog, tand om tand zoeken. Het uitroepen van een dag van nationale rouw en bezinning, zal ons helpen deze taak op ons te nemen. Als op deze dag mensen van verschillende religieuze en seculiere overtuigingen publiekelijk samenkomen om solidariteit met de treurenden te tonen en zich af te vragen wat er mis is gegaan, zullen onze acties sterker zijn dan de intenties van de daders.

Als we uit deze crisis nu ook de tekenen van de tijd lezen en ons verenigen in voortgaande volksbewegingen die sociaal vertrouwen opbouwen en de dialoog kiezen als de beste methode om onze verschillen op te lossen, dan zullen we opstaan uit de as van de bomaanslagen op Paaszondag om een nieuw leven te beginnen.

Met vrede en zegeningen voor iedereen.

Bisschop Duleep de Chickera

Deze paasboodschap van Bisschop Duleep ontvingen we via Kees Nieuwerth die condoleances naar hem stuurde. Kees raakte bevriend met Bisschop Duleep die hij verscheidene keren heeft ontmoet bij bijeenkomsten van de Wereldraad van Kerken. Bisschop Duleep vroeg om voor Sri Lanka te bidden.

Posted on

Populisme in Europa en de Quakers

Griezelige ontwikkelingen in Europa, een rol voor Quakers!

Wat is de prijs van het populisme in Europa?

Tot nu toe ongeveer €56 miljard! Dit gaat de EU spenderen aan grensbewaking en aan militair onderzoek tijdens de komende 7-jarige budgetperiode. Als ’s werelds grootste hulpdonor en met een significante invloed op het wereldwijde commerciële en milieubeleid, heeft de EU een enorme invloed in mondiale aangelegenheden.

De afgelopen jaren zien we echter een kentering naar populisme en autoritair optreden bij veel lidstaten. Hierdoor komt de EU onder toenemende druk te staan om harder beleid te voeren bij zaken zoals migratie en grenscontrole. Dit is goed te merken in de werkdocumenten over het meerjarig financieel kader van het afgelopen najaar. De voorgestelde bestedingsplannen omvatten enorme stijgingen van de financiering voor grenscontrole en militair onder zoek, evenals dubieuze externe uitgaven om de oorzaken van migratie “bij de wortel aan te pakken.”

Maar wat wordt daar precies voorgesteld?

De institutionele logica in de Europese instellingen is, dat migratie in wezen wordt teweeggebracht door onveiligheid, en dat het verminderen van conflicten in het buitenland er dus toe zou leiden dat minder vluchtelingen aankomen op de Europese kusten. Terwijl vredesopbouw
in ontwikkelingslanden dus juist taak voor de EU is om aan bij te dragen, markeren de nieuwe begrotingsvoorstellen in feite een heel andere beweging, namelijk weg van de civiele methoden die tot nu toe vruchtbaar zijn gebleken. In plaats daarvan stelt de EU voor om met €10,5 miljard een zogenaamde ‘Europese vredesfaciliteit’ te creëren, als vervanging van meerdere bestaande fondsen. Hoewel die naam geruststellend klinkt, zal het geld daadwerkelijk worden uitgegeven aan opleiding en uitrusten van legers in Afrika. De theorie is daarbij dat plaatselijke veiligheidstroepen beter toegerust moeten zijn om de instabiliteit tegen te gaan, die mensen dwingt te vluchten. De EU bevindt zich op een politiek en moreel kruispunt, en het volgende budget zal bepalen of we in een Europa als toevluchtsoord leven of een Europa dat instemt met de politiek van verdeeldheid en angst.

Wat kunnen we als Quakers uitrichten tegen deze lawine? Onze radicaliteit van “dat van God in ieder mens” kan ons helpen om naar iedereen te luisteren, en met liefde en verstand mee te helpen om tegenstellingen te overbruggen en een betere weg te tonen:

  • Op het gebied van migranten proberen we haatuitingen te voorkomen en bij te stellen, zie de website van QCEA: ChooseRespect.eu (nu al in 6 talen)
  • Op het gebied van vredesopbouw, proberen we zonder oordeel ons binnen te dringen in netwerken, waar we een betere
    weg kunnen tonen

Die respectvolle benadering en bemiddeling (stille diplomatie) heeft er al toe geleid, dat ook de NAVO op één van haar websites (Nato Strategic Direction South Hub) de QCEA studie ‘Building Peace Together’ heeft opgenomen, in de talen Engels, Frans en Arabisch. (de rechtstreekse link is wat lang, maar gelukkig kun je die publicatie ook gewoon lezen op de QCEA website, waar de liefhebber ook nog de Russische vertaling kan lezen. 🙂

Door Peter van Leeuwen

Posted on

Hoe je dat eigenlijk doet, bidden….

Ik ben vast niet de enige die zich wel eens afvraagt, hoe je dat eigenlijk doet,
bidden….

Na het lezen van de bijdragen van 12 Quakers, ben ik weer onder de indruk van de diversiteit die we in ons genootschap hebben en dat geeft me wederom een gevoel van vrijheid. De ene bijdrage spreekt me meer aan dan de andere en ik wil graag wat samenvatten van de derde bijdrage. Het zou trouwens heel interessant zijn als we met een paar mensen in gesprek zouden kunnen komen over het waarom de ene bijdrage je meer aanspreekt dan de andere… ( dat schreef ik in 2015)

Uit de bijdrage van nummer 3: Bid ik? In ieder geval vroeger wel! Ik bad tot de traditionele Vaderfiguur, dankte en bad voor mensen in nood. Dat is nu vele jaren geleden. Zo kan ik het niet meer. Ik geloof niet meer in God als persoon, dus ik denk niet meer aan God in menselijke termen. Maar hoe bid ik dan nu?

Ik ben gestopt me af te vragen wie of wat deze innerlijke leraar/ dat innerlijke licht nu eigenlijk is en ik aanvaard het simpelweg als realiteit.
Bidden is voor mij open proberen te zijn naar dit innerlijk licht.

Ik was blij dat ik, toen ik de Anglicaanse Kerk verliet, ook de traditionele leer van zonde en vergeving, het idee dat ik een zondaar ben, achter me kon laten. Natuurlijk weet ik dat ik vaak genoeg faal te beantwoorden aan mijn eigen idealen en dat ik dingen niet doe die ik wel moet doen. Ik zie het duister in mezelf wel degelijk.

Dankzegging is belangrijk in een traditioneel gebed. Maar ik geloof niet dat
God mij heeft uitgezocht om mij een goede gezondheid en een goed huwelijk te geven; ik ken genoeg mensen die dat niet hebben en die, als er zoiets als rechtvaardigheid zou bestaan, er het volste recht op zouden hebben! Maar het is een heel goede zaak om dankbaar te zijn, het kan negatieve gedachten en emoties verdrijven en me eraan herinneren dat ik mijn geluk kan gebruiken om anderen te helpen.

Ik heb moeite met het bidden voor anderen. Alsof wij God moeten informeren en Hem moeten aanzetten wat te doen! Ik weet wel dat empathische gedachten mij tot actie kunnen aanzetten. Mensen in het licht houden!

Tot zover deze bijdrage. Graag voeg ik hieraan toe: lees Quaker Faith and
Practice 2.28. En in 2.29 staat de zin: ‘a prayer is always a commitment’.(een gebed is altijd een verplichting). In Münster hangt in een kerk (de St. Ludgeri) een beeld van Jezus, dat in de oorlog is beschadigd en nu de handen mist. Er staat deze tekst bij: Ik heb geen handen dan de jouwe.

Door Joke Hofman-Akkerman. Uit Quaker Quest.

Posted on

Algemene Vergadering 2019

Beste Vrienden,

Graag nodigen we jullie uit voor de Algemene Vergadering van de Quakers, van 10 t/m 12 mei 2019 in het Natuurvriendenhuis de Bosbeek (Bosbeekweg 19-21, 6721 MH) te Bennekom!

Dit jaar nemen we als leidraad: Quaker zijn NU. Hoe zijn we bij elkaar tijdens het weekend? Hoe is ons Quakerzijn daar van invloed en wat betekent het om Quaker te zijn in het NU? Dat dragen we mee in hoe we samen met onze zakelijke en spirituele uitdagingen omgaan.

We kijken uit naar de activiteiten die we samen doen met de kinderen en jongeren (o.a. de Wunderbar en het kampvuur), onze onderlinge informele gesprekken, de verkooptafel en de prachtige omgeving van het Bosbeekhuis. Onze Algemene Vergadering zal een Wijdingssamenkomst zijn van ontmoeting, uitwisseling, zaken en, door dit alles heen, het ervaren van ons samenbindend Quaker-zijn, gebaseerd in elkaar ontmoeten in Stilte en in gesprekken. We verheugen ons op een inspirerend weekend!

Geef je op, graag voor 1 april, want dat helpt ons om het weekend goed voor te bereiden.

Het inschrijfformulier is online beschikbaar en heel gemakkelijk in te vullen: https://goo.gl/forms/ksnWA838VN4coOUJ3
Heb je vragen of wil je graag hulp met aanmelden, neem dan even contact op met het secretariaat (secretariaat@dequakers.nl of 06-13700682).

We hopen jullie te verwelkomen in Bennekom!

Met Vriendengroet,
Marlies Tjallingii
Schrijver van de Nederlandse Quakers
Mede namens de Voorbereidingscommissie van de Algemene Vergadering

Posted on