Religieus Genootschap der Vrienden

Zendbrief Jaarvergadering 2021

van de Nederlandse Jaarvergadering, ondertekend door Peter Spreij, Schrijver

Lieve Vrienden, dear friends, teman-teman yang baik, kjære venner, chers amis, liebe Freunde, queridos amigos, cari amici, kära vänner, kære venner, rakkaat ystävät, kallid sõbrad, drazí přátelé, dārgie draugi, dragi prijatelji, Kedves Barátaim, drodzy przyjaciele, a chairde, Salamaat Asdiqa; marafiki wetu wapendwa; E hoa ma;

Wij zenden jullie een hartelijke groet vanuit de Online Algemene Vergadering 2021 van de Nederlandse Quakers. Jammer dat we elkaar ook dit jaar nog niet in levende lijve kunnen ontmoeten. Online konden we elkaar toch zien, spreken, inspireren en dringende zaken bespreken. Er was technische ondersteuning voor diegenen die minder bekend met Zoom zijn. Ook kregen we hulp van speciaal hiervoor aangestelde Elders, om ook in digitale vorm op de Quaker manier te vergaderen. Veel Nederlandse Vrienden hebben het afgelopen jaar ervaringen hiermee opgedaan, onderling en internationaal, zodat we een goede digitale Quaker bijeenkomst konden houden.

Ons thema is dit jaar: “Let us then try what love can do.’’ (William Penn) ‘’Our life is love, our life is peace, our life is tenderness and bearing with each other, and forgiving and helping each other with a tender hand.” (Isaac Penington). Toepasselijke woorden in deze tijd, met de wereldwijde dreiging van ziekte en de mogelijk langdurige gevolgen ervan. We begonnen met deze woorden, dit was onze leidraad. Het deed ons naar onszelf kijken.

Een Vriend produceerde een persiflage op de fabel van de twee ezels, waarvan hier 2 plaatjes (zie hier boven en onder):

Hij liet ons zien dat we binnen onze onderlinge verbanden wel wat “huiswerk” te doen hebben met onze ego’s, zodat we vanuit liefde kunnen reageren op elkaar. Zo bestaan er binnen onze jaarvergadering ook mensen met meer of minder affiniteit voor cijfers, financiële risico’s, kansen en posities. Ook zijn er heel verschillende inzichten hoe als “goed Quaker” om te gaan met onze bezittingen. Fijn dat we op deze AV aan de vlotte afhandeling van de agendapunten konden zien dat we leren van wat stroef loopt. We zetten wezenlijke stappen naar hechter samenwerken.

De groep Vrienden binnen Nederland is beperkt in aantal en groot in dromen! We moeten het hebben van samenwerken met andere organisaties. Dat is o.a. zichtbaar in;

1) “Werken aan de wereld” doen we in de oecumene graag en enthousiast met andere geloofsgemeenschappen in Nederland.

2) We denken graag op Europees en mondiaal niveau. Quakers spelen een unieke rol in “stille diplomatie” op beide niveaus. We ondersteunen dit van harte vanuit Nederland.

De twee sprekers op deze bijeenkomst toonden ons mogelijkheden en groei op dat gebied.

Kees Nieuwerth (Ned. JV) vertelde over zijn religieuze ankers in zijn werk in Afrika en bij zijn vele jaren in de Raad van Kerken, zowel in Nederland als internationaal. Dat is werk met een groot bereik!
Timmon Wallis (QCEA) liet ons zijn ontwikkeling zien van strijdbare activist tot werker in de stille diplomatie bij onze Europese Quaker organisatie. Hij noemde de bijzondere kracht van de Quakers om te staan voor waar we in geloven: het Goddelijke in ieder mens. Het is belangrijk om daarmee te werken zonder hierover compromissen te sluiten met andersdenkenden. Dat vraagt moed en geeft vertrouwen in de betrouwbaarheid van Quakers.

In de zondagse wijdingssamenkomst lazen we een gebed dat een Vriend opstelde en dat vandaag in vele kerken in Nederland wordt uitgesproken voor de vluchtelingen op Lesbos.

Onze Nederlandse boodschap aan de vrienden wereldwijd is dat ieder zijn eigen rol kan spelen, hoe groot of klein ook. QCEA, FWCC, QUNO, de Raad van Kerken, het zijn organisaties waarbij het gaat om eenvoud, vrede en gelijkwaardigheid in woord en daad.

Onze AV was hoopvol.

Met vriendschap,

in Friendship, dalam persahabatan, i vennskap, i vänskap, i venskab, ystävyydessä, bien amicalement, in Freundschaft, en amistad, in amicizia, v přátelství, u prijateljstvu, draudzībā, a barátságban, sõpruses, w przyjaźni, le cairdeas, fi alsadaqa, tunatuma urafiki wetu, i te whakahoahoae

Posted on

On the Brink of Everything: Grace, Gravity, and Getting Old

Parker J. Palmer

Boekbespreking door Marielke Nieuwerth van den Akker

Er zijn al een aantal geïnteresseerden bij ons terecht gekomen via het werk van Parker J. Palmer, een Amerikaans auteur en Quaker. Dus ik werd benieuwd en ben eens gaan kijken wat ik over hem kon vinden. Parker J. Palmer is een schrijver, spreker en activist die zich richt op kwesties in onderwijs, gemeenschap, leiderschap, spiritualiteit en sociale verandering. Hij is oprichter van het Centre for Courage & Renewal, dat lange termijn retraiteprogramma’s biedt voor mensen in de dienende beroepen, waaronder leraren, bestuurders, artsen, filantropen, non-profit-leiders en geestelijken.

Er worden zelfs retraites in Ierland aangeboden, en wat mij trof is dat daar lange afstandswandelingen en opladen in de natuur worden gecombineerd met dagelijkse sessies geïnspireerd door de methode van ‘het centrum van moed en vernieuwing’ en Brené Brown’s The Daring WayTM-programma’s, evenals onderzoek van andere opinieleiders op het gebied van burn-outpreventie en veerkracht.

Ik vond het bijzonder om te lezen, aangezien de natuur en het gedachtengoed van Brené Brown mij erg geholpen heeft bij mijn burn-out, maar ik was Parker J. Palmer nog niet tegengekomen.

Ik luisterde naar een On Being-podcast waarin Parker Palmer, Courtney Martin en Krista Tippett samenkomen voor een generatie overschrijdend gesprek over het innerlijke werk van duurzame, veerkrachtige sociale verandering – opgenomen in een live gesprek op PopTech: Rebellion in oktober 2014.

Er is ook een video van: Rebellie en de menselijke geest: Courtney Martin en Parker J. Palmer onderzoeken hoe verstoring, innovatie en rebellie als zinvolle scheppingsdaden kunnen worden gebruikt – en het innerlijke werk van duurzame, veerkrachtige sociale verandering:

Palmer is de auteur van tien boeken waarvan bijna twee miljoen exemplaren zijn verkocht en die in tien talen zijn vertaald, waaronder titels die mij vertrouwd in de oren klinken als Quaker zoals: “Een verborgen heelheid” en “Laat je leven spreken”, en zijn meest recente “Op het randje van alles: genade, zwaartekracht en oud worden”.

Tenslotte, vond ik het een mooie synchroniciteit dat er voor zijn nieuwste boek een lied geschreven is door Carrie Newcomer waarvan ik weet dat een andere Vriend zei dat hij via Carrie bij ons Quakers uitgekomen is.

En het onderwerp van dit boek sluit mooi aan bij de gesprekken uit de Stilte over ouder worden die in de afgelopen Vriendenkring werden gedeeld.
“Wellicht dat we in een volgende sessie van ‘Quakers en ik’ eens stil zouden kunnen staan bij deze, nog levende,
inspirerende Quaker en zijn meest
recente boek?”

Op 22 juli is er een boekbespreking, registreer door hier te klikken.

Posted on

Spirituele gaven, de geliefde gemeenschap en het verbond.

Pendle Hill Pamphlet 461, febr. 2020
Door Emily Provance, Vertaling Frieda Oudakker


3. Het verbond

Maar dit is hoe het werkt. Mijn mensen accepteerden mij op 10/10/10, 10 oktober 2010. En ik accepteerde hen. De maandvergadering van de Vijftiende Straat, De New Yorkse kwartaal bijeenkomst, en het hele Ge- nootschap der Vrienden. Wij hebben een verbond.

Echt gekend te worden is essentieel voor ons welbevinden.
Er is er Eén die ons altijd kent, en dat is God. Toch is dat anders.
In mijn ervaring is er een speciaal soort eenzaamheid, die alleen beantwoord kan worden door een ander menselijk wezen. Als ik die soort eenzaamheid voel, wordt mij soms verzekerd dat God van mij houdt en dat ik daarom niet eenzaam hoef te zijn. Ik heb dat ook tegen mensen gezegd. Maar eerlijk gezegd is dat geen adequaat antwoord. Dat soort eenzaamheid is een gemis van een wezen van vlees en bloed. God erkent dit explicit in Genesis 2:18
“Het is niet goed dat de mens alleen is”.

En dat brengt ons terug naar het verbond: wij geven onszelf aan God, en God geeft ons op zijn beurt aan een groep mensen. En één van onze verantwoordelijkheden is dat we naar elkaar omzien, dat we elkaar bij Naam noemen en herhaaldelijk de eenzaamheid verdrijven. En hiermee komen we ook terecht in het deel van het verbond dat vreselijk is. Begrijp me goed. Ik hou van de goeie delen. Ik hou van het deel waarbij ik bij mijn Naam genoemd word. Ik hou van het deel waarbij ik anderen bij hun Naam noem. Ik hou van het deel waarbij mensen komen eten en we samen praten en lachen en huilen. Ik hou ervan als mijn fouten vergeven worden.

Ik hou níet zo van het deel als iemand wil dat ik kom eten, terwijl ik meer in een stemming ben om thuis te zitten en naar mijn favoriete komedieserie te kijken. Ik hou niet van het deel dat iemand fouten maakt die mij pijn doen en ik word geacht het te vergeven. Ik hou niet van het deel dat ik zes maanden – of langer – geleden een fout heb gemaakt en iemand neemt het mij nog steeds kwalijk. En ik hou helemaal niet van het deel dat ik genoeg van iemand heb, omdat er constant dingen zijn die mij tegen mijn haren in strijken en die mens is één van mijn verbondsmensen. Ik moet ze wel blijven ontmoeten en mij ertoe verhouden!

Ik wil jullie een verhaal vertellen over verbondsmensen die elkaar echt kenden. Het verhaal gaat over een levensbedreigende situatie. Tot op de dag van vandaag is ’t het beste voorbeeld dat ik ooit heb beleefd van een groep mensen die echt elkaars vaardigheden, persoonlijkheden en spirituele gaven kenden.

In 2016 kreeg mijn vriendin Kelly – die toen voor in de veertig was – een hartaanval tijdens de zomerbijeenkomst van onze jaarvergadering. Wij waren die zomerdagen op een grote campus. De verschillende ruimtes liggen verspreid over een groot terrein. Het centrum is het Café, met een rondlopende veranda. Dat is de hele week de sociale ontmoetingsplek. Er zijn daar altijd een paar dozijn Vrienden, kletsend, zittend op schommelstoelen en

tokkelend op gitaren. Het is ook belangrijk om te weten dat de telefoonverbinding daar minimaal is. Alleen direct onder de vlaggenmast heb je een betrouwbaar signaal.

Kelly was in het café toen ze een hartaanval kreeg. Er waren verschillende getuigen. Het was direct duidelijk dat er iets serieus aan de hand was. Eén Vriend rende onmiddellijk naar de veranda en riep: “ZOEK JULIANNE!” Julianne is een ervaren paramedicus, de enige die we hebben onder de frequent aanwezigen op deze zomerdagen. Zonder dat er enige uitleg nodig was, sprongen een half dozijn snelle renners van de veranda en verdwenen in verschillende richtingen. Eén van hen vond inderdaad Julianne en bracht haar mee. Zij nam plaats naast Kelly. Een andere Vriend was al vertrokken om Nicole te zoeken, omdat Nicole degene is die je roept in geval van een

acute, ernstige behoefte aan pastorale zorg. Iedereen wist dat Kelly en haar man, Nicole bij zich zouden willen hebben in de ambulance, omdat iedereen dat in zo’n geval zou willen. De Vriend die Nicole ging halen passeerde Dorothy. Zij is een krachtige bidder. Hij greep haar bij de arm en zei: “Bid voor Kelly. Nu meteen!” En Dorothy liet zich op de eerste de beste bank naast het pad zakken en begon te bidden. Tegelijkertijd was een andere Vriend gestuurd naar de commissievergadering waarvan ik schrijver was. “Ik weet niet wat er gebeurd is” zei hij “maar Kelly ’s gezin heeft je NU nodig”. Dus ik ging. Ze lieten mij roepen, omdat ze weten dat ik een relatie heb met Kelly’s twee kleine kinderen. En omdat ze weten dat ik, in tijden van grote nood, iemand ben die zorgt voor een gevoel van normaliteit en continuïteit. Dat is een rol die ik vaak vervuld heb. De mensen weten dat.

Dit is het beste voorbeeld dat ik ken van een Verbondsgroep. Het was geen ogenblik de vraag of we op dat moment de behoeften van Kelly en Mark en hun kinderen zouden vervullen. Maar verder was het ook geen moment een vraag of Dorothy zou bidden, Nicole meerijden in de ambulance en of ik de kinderen zou nemen. Niemand zou op het idee komen om die taken om te draaien. Niet omdat we het niet zouden kúnnen doen, maar omdat dit het juiste gebruik van onze gaven was. Op die dag, in een tijd van serieus gevaar, renden de renners, baden de bidders, zorgden de verzorgers, organiseerden de organiseerders en hielden de Ouderen iedereen in het Licht, omdat we elkaar, en elkaars gaven al kenden. Lang vóór die dag hadden we elkaar al genoemd bij onze Naam.

Ik reis full time als Quaker getuige. Eind januari 2019 gaf ik mijn perma- nente woning op. Ik zette een paar waardevolle en onvervangbare spullen in de opslag, pakte mijn rugzak op en verliet New York. In de volgende vier maanden bezochten de Rugzak en ik ruwweg 45 gemeenschappen in 4 verschillende landen. Wat neerkomt op een gemiddelde van om de twee á drie dagen een nieuwe plek. En ook vóór die tijd had ik al redelijk veel gereisd. Daardoor kan ik vanuit eigen ervaring zeggen dat niet alleen individuen speciale gaven hebben. Hele gemeenschappen van Vrienden hebben geweldige gaven. Gaven die het Religieus Genootschap der Vrienden verrijken en naar ik hoop, de hele wereld.

Ik ken een groep in Tennessee waar Vrienden erg standvastig en loyaal zijn. Ik ken een groep in Indiana die een special gave voor het gebed heeft. Een andere in hetzelfde gebied is gastvrij, met een heleboel gewel- dige koks. Vrienden in Ohio zijn echt hilarisch grappig. Een gemeenschap in Iowa is thuis in het dekoloniseren van de Christelijke cultuur. Een groep in Michigan heeft een buitengewone liefde voor de buurtgemeenschap. Een Quakergroep in Europa is bijzonder efficiënt. Een groep in Engeland werkt met zaden en onderhoudt een prachtige tuin. Anderen praten heel makkelijk en openhartig over zaken betref- fende geestelijke gezondheid. Vrienden in Kenia hebben een gave voor lofprijzing en onderlinge hulp. Een groep in Midden-Amerika heeft Vrienden die buitengewoon zijn in ontwikkelingswerk in hun stad. De contacten die zij leggen tussen invloedrijke mensen hebben geleid tot praktische, positieve veranderingen.

Het is moeilijker om onze gaven als gemeenschap een Naam te geven dan ze te benoemen bij individuen. Veel Vrienden zien nauwelijks andere gemeenschappen dan die van henzelf. We hebben dus geen vergelijkingsmateriaal bij de Naamgeving van onze gaven als groep. Wat van- zelfsprekend is en ons blij maakt zal dat ook wel zijn voor anderen – maar in feite is dat niet het geval. Samenkomsten met andere Vrienden zijn meestal voor een zakenvergadering (en die zijn vaak intens en soms vol conflicten), of we komen samen om te bouwen aan relaties en vriendschappen (en dat samenzijn is vaak vanwege het gebrek aan tijd nogal oppervlakkig). Ik zou zeggen dat in geen van beide gevallen voluit sprake is van de expressie van een verbond.
Ik gebruik weer de uitdrukking: wij geven onszelf aan God, en vervolgens geeft God ons aan een groep mensen. Onze lokale groep, de wat grotere regionale groepen, en onze grootste groep, de Algemene Vergadering. En het hele Religieuze Genootschap der Vrienden. We zijn aan elkaar gegeven in een
verbond. We zijn een verbondsvolk dat geacht wordt te bouwen aan het Koninkrijk van God op Aarde

Dus hoe doen we dat?

Posted on

Gebed voor vluchtelingen in Lesbos

Sinds maanden roepen vluchtelingenorganisaties, kerken en anderen de overheid op om 500 kinderen uit de Griekse kampen naar Nederland te halen. In augustus 2020 werd een landelijke actie gestart om handtekeningen van voorgangers uit verschillende kerkgenootschappen te verzamelen en die aan te bieden aan de verantwoordelijke bewindvoerders. Hiervoor is steun gekomen uit de volle breedte van kerkelijk Nederland. Vanuit de Quakers hebben de schrijvers van de maandvergaderingen deze oproep ondertekend. De initiatiefnemers van deze actie versturen een wekelijkse nieuwsbrief om een ieder op de hoogte te houden van alles wat er speelt omtrent dit onderwerp. Elke nieuwsbrief eindigt met een gebed dat in de eigen kerk gebruikt kan worden.
Het ‘gebed van de week’ van eind mei is opgesteld door de schrijver van de Haagse Maandvergadering. Door het delen van deze tekst willen we uiting geven aan onze verbondenheid met vele andere gelovigen en een heel klein steentje bijdragen aan een gezamenlijke inspanning voor de vluchtelingen in Griekenland. Hieronder het gebed uit Weekbericht 37 Vluchtelingen van Lesbos;

Zondagochtend 

Het is zondagochtend en ik zit op de bank. 
Via Zoom aangesloten bij een Quakerbijeenkomst. 
Op afstand maar toch met elkaar verbonden. 
Warm, comfortabel en veilig. 
En in de stilte waarin wij Gods leiding zoeken, malen de woorden van een lied door mijn hoofd;
“Er spoelen mensen aan…” 
 
2016 was het toen Kiki Schippers met dit lied de Annie M.G. Schmidtprijs voor het beste theaterlied won. 
Vijf jaar later zijn we nu, vijf jaar… en nog steeds is dit lied actueel. 
Hoe dan God? 
In hemelsnaam, hoe dan? 

Wij zien toch de ellende van onze medemensen? 
Wij zien toch hun nood, hun honger, hun angst, hun wanhoop? 
Hoe is de mensheid zo ver afgedwaald van uw ideaal God? 
Hoe is naastenliefde een mooi, hypothetisch streven geworden in plaats van dagelijkse werkelijkheid? 
 
En wat voel ik mij dan klein. 
Ik ben maar één mens, een simpel mens. 
Ik ben geen minister-president of miljonair, wiens invloed ver reikt. 
En zelfs al zou ik al mijn spaargeld geven of jaren van mijn leven, dan nog zou het een druppel op een gloeiende plaat zijn. 
 
De woorden van het lied snijden door mijn ziel en in de stilte zoek ik uw Liefde. 
Help mij toch om mijn medemensen te helpen, mijn broeders en zusters die alleen geen kans maken. 
Help mij toch om een verschil te kunnen maken, voor hen die nauwelijks nog hoop hebben. 
Help mij toch om moed te houden, om niet op te geven, om niet te denken dat er geen beginnen aan is. 
 
God, ik bid u, laat uw Liefde stromen door mijn handen. 
Uw Liefde spreken door de woorden uit mijn mond. 
Laat uw Liefde mijn voeten daar leiden waar uw werk gedaan moet worden. 
Laat uw Liefde mijn inspiratie zijn voor elke beslissing die ik maak en elke actie die ik onderneem. 
En help mij God, om in de waan van de dag en in het lawaai van ons leven, toch uw innerlijke leiding te horen en er gevolg aan te geven. 
 
Want dan weet ik dat er hoop is. 
Dat wanneer wij leren te leven vanuit uw Liefde, er toekomst is. 
En ik bid u God, om bij een ieder van ons te zijn en om onze harten te openen voor uw Liefde, zodat wij samen bouwen aan een toekomst waarin geen enkel mens ooit meer zijn toevlucht hoeft te zoeken tot een gevaarlijke reis in een gammel bootje voor een menswaardig bestaan. 

Anneke Spreij
  

Posted on

BALANS 31-12-2020 VVQREA

Activa – BezittingenOpmerkingenPassiva – Vermogen
Liquiditeiten 
ASN Sparen zakelijk € 24.530,81Liquiditeiten (in kas)€156.592,10
ASN Sparen zakelijk€ 50.321,94Deposito’s (vast)€140.091,77
TRIODOS Zakenrekening€ 14.263,54Effecten (fluctuerend)€179.466,54
TRIODOS Rendementsrekening€ 34.990,00Saldo 31-12-2019€476.150,41
Deposito’sLiquiditeiten (in kas)€ 124.106,29
Triodos Depositorekening€ 25.000,00
4.25% 09-05-2021
Deposito’s (vast)€ 120.091,77
ASN Depositorekening€ 20.000,003.8% 12-10-2021Effecten (fluctuerend)
ASN Depositorekening€ 20.000,003.8% 11-08-2022Saldo 31-12-2020€469.779,40
ASN Depositorekening€ 25.000,003.2% 20-09-2023
Participaties Oikocredit Rekening B-534201€ 30.091,77
Negatief saldo 2020-€ 6.371,01
Effecten
ASN Beleggingsrekening€ 85.042,38Waarvan 97,07 liquide
Triodos beleggingsrekening€ 10.120,40
Triodos beleggingsrekening€ 130.418,56
Algemene reserve/ werkkapitaal€389.779,40
Specifieke reserve / overeenkomst QCEA€80,000
€ 389.779,40
Eindbalans V.V.Q.R.E.A. 31-12-2020€ 469.779,40Beginbalans V.V.Q.R.E.A. 01-01-2021€ 469.779,40

Kascontrole, datum en plaats: Dick Meijaard, Amsterdam. Saskia Kühlmann, Den Haag. 1-7 maart 2021 telefonisch en E-mail ivm Covid

Posted on

Resultatenrekening 2020 VVQREA

Inkomsten2020OpmerkingenUITGAVEN2020Opmerkingen
Kontributies € 1.157,00 Incl. nabetalingen 2019Bijdrage aan QCEA 2020
 €32.500,00 
Donaties € 710,00 Kosten VVQREA € 571,17 Ledenverg. , Reiskosten
Afschrijvingen, K.v.K.
Bijdrage NL Jaarvergadering€ 4.200,00 Kosten beleggen € 175,98 ASN beleggingsrek.
Rente€ 15,91 

€ 11,12
Rente 2019, Ontv. 2020

Rente 2019, Ontv. 2020
Kosten vereniging€ 197,95 Triodos Verenigingsrek.
Rente Deposito
Rente Deposito
Rente Deposito
Rente Deposito
Rente Deposito
€ 800,00 
 € 1.062,50 
 € 760,00 
 € 760,00 
 € 800,00 

Vervallen 21-04-2020
4.25% 09-05-2021
3.8% 12-10-2021
3.8% 11-08-2022
3.2% 20-09-2023
Kosten beleggen€ 293,90 Triodos Belegg. Rek.
ASN beleggingsrekening € 13.204,29 Waarde vermeerdering
en herbelegging
Ingehouden dividend 2020 € 257,35 Terugvordering in 2021
Triodos beleggingsrekening€ 120,48 Waarde vermeerdering
Triodos beleggingsrekening€ 3.684,04 Waarde vermeerdering
en herbelegging
Participaties Oikokrediet € –   Geen dividend in 2020
Terugontvangen van
belastingdienst
 € 340,00 Dividend 2019

Totaal inkomsten 2020:
 € 27.625,34 
Negatief saldo Balans 2020€ 6.371,01 
Totaal: €33.996,35 Totaal uitgaven 2020: €33.996,35 
Posted on