Religieus Genootschap der Vrienden

Verklaring van de Raad van Kerken in Nederland tegen de nieuwe kernwapenwedloop

De Raad van Kerken in Nederland maakt zich ernstig zorgen over de nieuwe kernwapenwedloop die op gang gekomen is na het opzeggen van belangrijke wapenbeheersingsovereenkomsten. 

Het is dit jaar niet alleen 75 jaar geleden dat de Tweede Wereldoorlog beëindigd werd, maar ook 75 jaar geleden dat de eerste atoombommen op de steden Hiroshima en Nagasaki werden afgeworpen, die honderdduizenden burgers een vreselijke dood injoegen. 

Daarnaast is het 50 jaar geleden dat het internationale verdrag tegen de verdere verspreiding van kernwapens, het non-proliferatieverdrag (NPT), werd ondertekend. Daarin beloofden de ondertekenaars in artikel VI om door onderhandelingen te komen tot totale kernontwapening.

Eind april van dit jaar stond er een zogeheten toetsingsconferentievan dat verdrag geagendeerd bij de Verenigde Naties in New York. Het lag in de bedoeling dat deze deels zou worden voorgezeten door de Nederlandse delegatie. 

Met het oog hierop nam de Raad van Kerken zich voor om het eerder in de jaren tachtig uitgesproken onvoorwaardelijk ‘nee’ tegen kernwapens te herbevestigen en stelde een verklaring tegen de nieuwe kernwapenwedloop op.

De toetsingsconferentie van het NPT werd vanwege de corona-crisis uitgesteld tot volgend jaar. De Raad van Kerken hoopt dat de Nederlandse delegatie tijdens die volgend jaar de uitgestelde conferentie zal bijwonen zich sterk zal maken voor het eindelijk naleven van artikel VI, zodat internationale onderhandelingen gestart kunnen worden om tot algehele kernontwapening te komen. Dit zou in lijn zijn met de regeringsverklaring dat ‘de Nederlandse regering zich blijft inzetten voor een kernwapenvrije wereld’.  

Verklaring kernwapenwedloop Raad van Kerken – volledige tekst

Posted on

Citaat van de maand

Citaat van de maand

Ingezonden door Willem Furnée, 24 april 2020 Alles wat de aarde opbrengt is een gave van de genadige
schepper aan de aardbewoners. Het is duidelijk dat we de
volgende generaties onrecht doen als we de aarde nu uitputten
ten behoeve van ons uiterlijk vertoon.
John Woolman, 1772

John Woolman was zich in 1740 als kleermaker al zeer bewust van de schade die ́het streven naar uiterlijk vertoon ́toebrengt aan het milieu. Zijn hele leven heeft hij zich naast vele andere wereldverbeterende ondernemingen, ingezet om deze boodschap uit te dragen. Zonder enige ophef en zonder anderen verwijten te maken gaf hijzelf op velerlei gebied het goede voorbeeld. Zo droeg hij ongeverfde linnen kleding omdat de ververijen het water vervuilden. Zijn omgeving vond hem in zijn grauwe linnen kleding een ́vreemde vogel ́. Toen hij naar Engeland reisde om kennis te maken met de Vrienden in Londen werd hem aanvankelijk de toegang tot het Quakerhuis geweigerd en hij werd zeer onheus behandeld. Later kreeg hij wel toestemming om binnen te komen. Maar hij werd niet serieus genomen. Zo vergaat het meer mensen die visionair zijn.

John Woolman is voor mij een voorbeeld van iemand die op een onnavolg- bare, zeer innemende wijze anderen een spiegel voorhield en zo toch meni- geen bewust maakte van hun onethische gedrag.
John Woolman is voor mij één van de inspirerendste Quakers door zijn bewogenheid, zijn serieuze toetsing van zijn roepingen, zijn zachtmoedigheid en zijn ontembare inzet voor een betere wereld, ondanks zijn zeer zwakke gezondheid. Een ́activist ́ om van te houden en als voorbeeld voor ogen te houden!

Tipje: geìnteresseerd in John Woolman? Lees: ́In een bloedrode mist`. (aanwezig in de Quaker bibiotheek te Amsterdam en Den Haag’.

Posted on

De gevolgen van de pandemie.

Rex Ambler heeft over de lange termijn nagedacht. (enigszins ingekort)

Bron: The Friend 17-04-2012 vertaling Frieda Oudakker

‘We mogen niet aannemen dat wij mensen boven en buiten de natuur staan.’
De meesten van ons maken zich terecht zorgen over de dagelijkse gevolgen van de pandemie. Die heeft ons allemaal verrast. Het was een directe schok: we hebben onze manier van leven heel snel moeten veranderen om ervoor te zor- gen dat we overleven. En, misschien nog dringender, om ervoor te zorgen dat anderen die kwetsbaarder zijn, ook overleven. Onze geest is erg gefocust op het juiste doen hier en nu, in de hoop dat dat voldoende zal zijn.
Maar deze plotselinge verandering heeft ook tot gevolg dat we gaan nadenken over hoe dit allemaal is gekomen. Ik bedoel niet de specifieke omstandighe- den in Wuhan, China, die tot de eerste gevallen hebben geleid. De grotere

‘Ervoor zorgen dat anderen die kwetsbaarder zijn ook overleven’

vraag is voor mij is heel duidelijk: hoe kan zoiets nog gebeuren? Hoe kan de hele mensheid worden bedreigd door een microscopisch klein virus dat wordt overgedragen van een enkel wild dier? We dachten of veronderstelden (epide- miologen weten beter, maar wie luistert daarnaar?) dat wij mensen zo veel kennis van de natuur én de controle erover hadden, dat zoiets niet meer kon gebeuren. We noemen zulke dingen ‘bijbels’ omdat ze heel lang geleden

gebeurden toen mensen hulpeloos tegenover de natuur stonden. Zie ook de overstromingen eerder dit jaar, de branden in Australië en Calfornië en zelfs de zwerm sprinkhanen die nu door Afrika trekt. Zulke dingen worden in de Bijbel opgetekend met het soort schok en alarm dat wij nú ervaren. Ze
werden toen ook gezien als het resultaat van achteloos menselijk handelen, zelfs toen de keten van oorzaak en gevolg nog niet volledig werd begrepen. Ze werden opgevat als waarschuwingen, lessen die geleerd moesten worden.

Dit geldt ook voor ons, vind je niet? Deze rampen kunnen ons leren dat we er niet van uit kunnen gaan dat wij mensen boven en buiten de natuur staan. We kunnen de natuur niet alleen als een bron voor onze behoeften gebruiken, als een vuilnisbelt voor ons afval. De pandemie leert ons dat we van dezelfde ma- terie zijn gemaakt als wilde dieren. We zijn niet onaantastbaar voor de besmettelijke ziektes die ze veroorzaken.

Het leert ons misschien ook dat, als we vrij de wereld rondreizen en reizen op zoek naar meer rijkdom en macht, het ons niet zou moeten verbazen als de be- smettelijke ziektes dat ook doen. In een artikel in The Guardian van 20 maart betoogt de econoom Adam Tooze:’: ‘Het is de meedogenloze expansie van de economie en de resulterende mix van modern stadsleven met de traditionele voedselgewoonten, die de virale besmettingen creëert. Het zijn de geglobali- seerde transportsystemen die de transmissie versnellen. Het zijn de calculators van kosten die het aantal bedden op de IC en de voorraden beschermende middelen bepalen.’

Dit kan verklaren waarom we een crisis op deze schaal hebben. Het helpt ook om te verklaren waarom we het zo moeilijk te begrijpen vinden, of er ade- quaat op te reageren. De belangrijkste les is dat we onze moderne levensstijl ter discussie gaan stellen. Het laat ons nadenken over hoe we anders zouden kunnen leven. We hebben de volledige impact natuurlijk nog niet gezien, al- thans hier in Groot-Brittannië. Maar wat we hebben gezien – en weten wat we de komende weken kúnnen zien – is genoeg om tot deze conclusie te komen.

Posted on

Landelijk Quaker wijdingssamenkomst online

Door Marlies Tjallingii

Wat bijzonder is het dat we elke zondag toch een Wijdingssamenkomst heb- ben met 20 tot 25 mensen. We “ontmoeten” elkaar online, sommigen met een camera, anderen zonder, sommigen bellen in. Anderen thuis op de bank zonder directe verbinding. Zondag 19 april waren we met Vrienden uit Den Haag, Amsterdam, Zwolle, Arnhem, Wageningen, Wijchen, Tiel, Deventer, Vuko- var in Kroatië en Pretoria in Zuid Afrika, Driebergen, Helmond. Misschien ben ik nog een plaats vergeten.

Wat mooi dat we op deze manier contact houden elke zondag. Er was ook een live wijdingssamenkomst in Deventer met een kleine groep, die voldoende afstand van elkaar kon houden.
We gaan door met deze manier van ontmoeten totdat we weer bij elkaar kunnen komen. Misschien houden we wel een deel van onze bijeenkomsten online, omdat we nu de waarde ervan hebben ontdekt en ook het gemak van het mee doen zonder te reizen.

Ik ben dankbaar voor deze mogelijkheden.

Posted on