Verslag Algemene Vergadering 2009.

Vrijdag 22 mei.

In de stralende zon fiets ik van mijn woonplaats Wageningen naar het huis van Pieter Ketner, want we rijden als Quakers natuurlijk niet met (half) lege auto’s naar Barchem…

Om half 6 zijn we er en we worden ontvangen en wegwijs gemaakt door Hadewych, vooral ik, want ik ben er voor het eerst. Ik breng mijn rugzak naar mijn kamer in het fraai gelegen tuinhuisje. Na de soep met broodjes verken ik even de prachtige omgeving en om 19 uur zitten we met ongeveer tachtig mensen in de tuinzaal, met uitzicht op een groen grasveld en bloeiende rododendron.

Kees opent de vergadering o.a. met een tekst uit Romeinen 12: Overwin het kwade door het goede.

De gasten uit Australië, Burundi, Engeland enz. worden begroet en er worden groetbrieven voorgelezen.

Om 20 uur doen we o.l.v. Marlies, Sytse en Martin een AVP-spel: in de knoop-uit de knoop, waarbij veel te lachen en te leren viel.

Daarna maakten we nader met elkaar kennis in kleine groepen.

De dagsluiting begint met het zingen van Ain Boer wol noar zien noaber tou! Dit i.v.m. wat Martine over buurtbemiddeling vertelt, heel toepasselijk!

Om 22 uur loop ik nog even een stukje en word beloond met een indrukwekkende rode lucht

boven een kiemend maïsveld.

Zaterdag.

De dag begint weer stralend. Ik wandel een uurtje in de Barchemse bossen, niemand te zien, alleen vogels en een paar konijntjes.

Bij het ontbijt heb ik een leuk gesprek met Ineke uit Den Haag: we blijken alletwee zingen als grote hobby te hebben.

Na de stille samenkomst is er de tweede zakenvergadering. Hierin worden de nieuwe leden verwelkomd en daar hoor ik ook bij! Zo teken ik het ledenregister, dat al sinds 1931 bestaat.

Onroerend is het moment dat Pieter vertelt over Guang Qin, die het register op haar ziekbed heeft getekend. De laatste berichten over haar zijn niet bemoedigend: menselijk gesproken kan het niet lang meer duren. Ik heb deze dappere vrouw 2 keer ontmoet. Ze heeft ook in een brief gemeld hoeveel steun ze altijd aan Marianne Boelsma heeft gehad…..

De kinderen zijn heerlijk buiten aan het spelen.

Ook de financiën komen aan bod, voortvarend uitgelegd door Helena en ze bedankt Wim voor 11 jaar deskundige hulp met een zakje chocoladegeld!

Dan is het weer tijd voor wat luchtigers: we doen 2 spelen, de 2^e was lekker buiten op het grasveld: ieder had een vraag bij zich (bijv. wat is een heel belangrijke gebeurtenis in je leven geweest?) en dan liepen we, zolang Martin op de djembe trommelde, rond. Dan wisselen.

De ontmoeting van 2 minuten, leverde verrassend diepgaande gesprekken op.

We gingen weer in de kleine groepen uiteen, ditmaal met de vraag: Welke conflicten heb ik geweldloos opgelost en hoe?

Na de lunch verken ik de Lochemse berg.

Om half 3 begint de derde zakenvergadering. Het is voor mij verbazingwekkend hoe snel zo’n groep stil kan zijn!

Om 4 uur vertelt Neil Endicott van QCEA over duurzame energie, met name over de plannen voor de Nabucco-pipeline van Wenen naar Oost-Turkije.

De warme maaltijd is erg lekker en natuurlijk zeer geanimeerd. Quakers kunnen stil zijn, maar we kunnen ook hele gesprekken voeren, waarbij vaak veel humor aan bod komt. ( zo vertelde Kees over zijn papegaai….)

Nu volgden er 3 ronden interessegroepen.

De eerste waar ik aan deelnam ging over het Hulpfonds, in de 2^e vertelde David over de situatie in Afrika, met name in Burundi en de derde ging over conflictpreventie en werd geleid door Marisa Johnson. Ik was zeer onder de indruk van de genuanceerde, tolerante en deskundige manier waarop ze het onderwerp evangelische en liberale Quakers besprak. “Zoek naar wat ons bindt. Accepteer de ander, hoe en wie hij ook is.”, is haar boodschap.

Een zin die ze over zichzelf zei, raakte me diep, omdat dat ook de belangrijkste reden is, waarom ik Quaker ben geworden: “Bij de Quakers kan ik mijn religiositeit in praktijk brengen.”

Zondag.

Alweer stralend weer!

Om 7 uur loop ik de Lochemse berg op, waar een kunstroute is uitgezet. Eén van de kunstwerken heeft als tekst:Als een licht, dat hoopvol teken is…..

Na het ontbijt heb ik een boeiend gesprek met Tony Weekes uit Belfast. Hij vertelt me dat hij met zijn studenten vaak de Camphillgemeenschap bezoekt en dat ze daar veel van leren.

( Camphill zijn antroposofische leefgemeenschappen en aangezien ik op een Vrijeschool werk, vond ik dat leuk om te horen).

Om 9 uur loop ik weer de berg op, maar nu in stilte met nog 15 anderen, waaronder ook Johan en Chloë met hun kinderen. Boven bij de koepel, gaat hun zoontje op de grond zitten, speelt met zand, bouwt een heuvel met takjes, de zon schijnt….

Terug lopen we langs de kapel en om half 11 zijn we weer bij elkaar voor de meeting.

Daarna laten de kinderen zien wat ze hebben gedaan en dan gaan we met zijn allen naar buiten voor de groepsfoto!

Om 2 uur alweer de laatste zakenvergadering.

Om 3 uur kijken we even terug op deze 3 dagen. De algemene tendens is dat het een zeer fijne en harmonieuze jaarvergadering was, zonder heftige meningsverschillen. Die schijnen dus ook wel eens voor te komen!

Voor mij is het proces van “thuiskomen”deze dagen verder gegaan. Ik kijk met dankbaarheid terug op de dagen in de mooie Achterhoek.

Joke Akkerman,