Monica en Paul, Bommen stoppen.

Tijdens de wijdingssamenkomst op zaterdagmorgen vertelde Jan de Winter het volgende waargebeurde verhaal.

Schuldig! Dit Is het eensluidende oordeel van de jury van de rechtbank waar Monica en Paul terecht staan. De Jury acht ze -na drie uur beraad- schuldig aan zeker 10.000 Engelse Pond aan vernielingen op het militaire vliegveld Fairfort. Beiden hebben vanaf hun aanhouding op het vliegveld ook steeds toegegeven de vernielingen te hebben verricht, ze konden eenvoudigweg niet anders zeiden ze, het was een gewetenszaak. Zij wilden voorkomen dat onschuldige mensen de dood ingejaagd werden in deze oorlog die niet te rechtvaardigen is.
Het vliegveld was door de Engelse regering aan de Amerikanen in gebruik gegeven. Die stationeerden er de grootste bommenwerpers die ze hadden om van daaruit Irak te bombarderen en daarmee het regime ten val te brengen. Dat Daarbij  ook duizenden burgers om zouden komen was te verwachten. Er waren veel protesten tegen deze aanvallen. Ook de jonge Quakers Monica en Paul hadden die middag aan een geweldloze demonstratie deelgenomen. Zij droegen spandoeken met teksten als: "Niet in mijn naam" en "Geen Oorlog" Ze voelden als zovelen woede en wanhoop. Maar hoe kon het dan gebeuren dat zij nu als enige voor de rechter staan? Waarom zijn zij met hun acties verder gegaan dan de andere demonstranten?
Ze voelden zich gefrustreerd doordat alle protestacties en -brieven aan de regering niets opleverde. Straks zouden de vliegtuigen met hun dodelijke ladingen opstijgen, dat moest voorkomen worden vonden ze.
's Nachts na de demonstratie knipten ze het prikkeldraad van de omheining door en slopen in het maanlicht het zwaar bewaakte vliegveld op. De toestellen waren te zwaar bewaakt om ook maar enigszins in de buurt te kunnen komen. Het zou ze nooit lukken om die enorme machines onklaar te maken, wat het doel van hun nachtelijke tocht was. Bij de vracht- en tankauto's was de bewaking minder zwaar, ze slopen erheen en braken in in de cabines. Daar vernielden ze zoveel, dat de wagens niet meer konden rijden. "Buiten gebruik" schreven ze erop.
De rechter zal ze straffen, ze hebben de wet overtreden, dat is duidelijk. Maar ze deden dat vanuit oprechte gevoelens, zegt hij erbij. Dat maakte de straf milder. Paul wordt veroordeeld tot het betalen van de kosten van de rechtszaak. Monica is al eerder veroordeeld voor vredesacties waarbij ze de wet overtrad en krijgt een halfjaar avond-huisarrest.
Later verklaarden beiden dat , ook al de rechter gevangenisstraf had geëist, zij een volgende keer hetzelfde zouden doen.

De kinderen zijn gedurende de rest van het weekend met dit gegeven aan de slag gegaan en hebben na de wijdingssamenkomst op zondagmorgen daarvan verslag gedaan. Zzie hiervoor de foto's 112, 113 en 112