Grensbijeenkomst 2014 in Walberberg


Op een zonovergoten vrijdag, 12 september, rijdt Pieter Ketner ons, Rita Ketner, Martin Touwen en mij, in ruim 2 uur naar de heuvel, waarop in het dorpje Walberberg de Jugendakademie ligt, waar we dit weekend te gast zijn. Er omheen velden en bossen en een prachtig uitzicht op Brühl en zelfs

Keulen is in de verte te zien.

Na een hartelijk welkom door Peter en Anne Monheim en vele andere

bekenden, zoeken we onze kamers op en daarna is er een prima verzorgde maaltijd. We zijn met ongeveer 60 mensen, er zijn ook 9 kinderen.Om half 8 heet Janet Kreysa op de van haar bekende kundige en humoristische wijze ons welkom.

We herdenken een aantal Vrienden die ons dit jaar zijn ontvallen, o.a. Marius Boelsma en Rose Weiss.

Daarna laat de fysiotherapeute Susanne Odeh ons allerlei bewegingen doen en ze vertelt boeiend over haar thema: not just spirit and soul.

Na het ontbijt op zaterdag houdt psychotherapeute Nancy Krieger een lezing met als titel: One direction, two paths. Ze vergelijkt het “Quakerism” met de analytische psychologie van Jung. Hetis een boeiend verhaal, dat steeds onderbroken wordt door een pauze, als we in kleine groepjes met elkaar van gedachten wisselen over wat we gehoord hebben. Sommigen vinden het te ingewikkeld, maar gelukkig hebben de meesten daar geen last van.

Een paar zinnen uit haar betoog: - Volgens Jung is een psychoneurose het lijden van de ziel, die nog niet haar zingeving heeft ontdekt. Jung zegt dat in ieder van ons een leidend eenheidsconcept aanwezig is. Hij heeft het heel vaak over het Zelf. Dat is een beeld van hoe de mens bedoeld is te zijn. Er is slechts één Zelf en we hebben er allemaal toegang toe, niet via het bewustzijn, maar via het onderbewuste. Het Zelf is de helende kracht in ons.
Jung is er van overtuigd dat God ook een schaduwkant heeft. Daarmee zijn we dus bij één van de verschillen met “onze” zienswijze.


In de middagpauze ben ik naar de Berggeistsee gelopen, een fraai gelegen meer. Heerlijk even 2 uur alleen maar natuur om je heen en geen pratende mensen

Ik zie een eekhoorn en een vos en natuurlijk veel vogels. Om 4 uur gaan we uiteen in 7 groepen, 2 Engels-, 2 Duits- , 1 Frans- en 1

Nederlandstalige groep en nog een creatieve groep o.l.v. Henrica Takens. Ik mag in de Franstalige groep o.l.v. Phil Gaskell. Zeer interessant te horen hoe ieder de lezing heeft ervaren. Voor de maaltijd maak ik muziek met Ina Sprenger, zij speelt contrabas en ik heb mijn altblokfluit mee, we hebben veel plezier.

Om 19.30 zijn we weer in de grote zaal. Martine Kuipers vertelt namens Kees Nieuwerth (die verhinderd is) over de vredesbeweging in Japan: Onder druk van de V.S. overweegt de politiek in Japan artikel 9 (“wij voeren nooit meer oorlog) te schrappen. Sinds de tweede wereldoorlog hebben ze hun woord gehouden. Daarom willen we het Japanse volk voordragen voor de Nobelprijs voor de Vrede voor het destijds opnemen van artikel 9 in hun grondwet: het afzien van het hebben van een aanvalsleger. Natuurlijk tekenen velen de handtekeningenlijst.

Het tweede voorstel is van Edward Haasl over de wapenbeurs in Parijs.Daarna vertelt Hanan Odeh over de Youth Pelgrimage naar Peru en Bolivia; dat doet ze in haar moedertaal Duits, maar ook in vloeiend, accentloos Engels. Ze vertelt enthousiast hoe ze genoten hebben (er waren 26 jongeren),

maar ook dat 11 evangelical meetings van 4 uur ( met 2 uur zingen en 2 uur preken) haar wel erg naar de stilte deden verlangen! Hanan is 18, het lijkt me iemand die we over een paar jaar eens moeten vragen om een lezing te houden op onze AV!

Dan volgt de bonte avond, met o.a. een hilarische sketch over het Quakerfootballteam door Mike Zipser en Annie Janssen; Ina en ik musicerenwat en we doen een volksdans op het lied: Merrily danced the Quakers wife.

Zondag begint, net als zaterdag, met 20 minuten stilte in de kapel. Na het ontbijt rapporteren we wat we gisteren in onze groepen hebben besproken.

Om 10.30 is er meeting en om half 12 is alweer de laatste bijeenkomst. Door Martin wordt gemeld dat de volgende grensbijeenkomst in Sittard is en dat er maar 42 slaapplaatsen zijn, dus…

Na de lunch nemen we van iedereen afscheid en dan rijdt Pieter ons weer vlot terug naar Bennekom.

Het waren goede dagen!

                                                                                        Joke Hofman 

 


Bijeenkomsten